«آیا نظر هر کسی محترم است؟» حتی آن هایی که باورهایشان را دلبخواهی پذیرفته اند و برایش به دنبال هیچ استدلال موجهی نگشته اند؟

به گزارش ایسنا، روزنامه «جوان» در ادامه نوشت: برخی می گویند اینکه «هر کسی حق دارد نظری داشته باشد و آن را اظهار کند» معنایش این است که هر نظری محترم است اما گروهی دیگرمعتقدند باورهای ما بی چون وچرا محترم نیستند و احترام، شرط و شروطی دارد. چگونه می شود به نتیجه قانع کننده ای رسید؟
آیا به دیگران ربطی ندارد که ما چه باوری داریم؟
به دیگران ربطی ندارد که ما چه غذایی دوست داریم. اگر کسی از پیتزا بدش می آید، مشکلی نیست؛ می تواند از ساندویچ خودش لذت ببرد و ما را با غذای دلخواهمان تنها بگذارد. به همین ترتیب، گویا باورهایمان هم مثل غذاها، جزو حریم شخصی ما محسوب می شوند و دیگران نباید جرئت دخالت در آن ها را به خود بدهند اما این ایده مخالف بسیار سرسختی دارد. سقراط می گفت: «تا جان در بدن دارم از آگاه ساختن شما به آنچه باید بدانید، دست نمی کشم.»
نظر هر کسی محترم است؟
اصلاً و ابداً. همه نظراتی دارند، اما واقعاً بر چه مبنایی باید قبول کنیم که ارزش همه آنها برابر است؟ نزدیک به سه سال پیش، در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، یکی از گفت وگوهای به یادماندنی این سال ها بین یک استاد جامعه شناسی و چند تا از دانشجویان در گرفت. آن استاد جامعه شناسی در سخنرانی اش موسیقی یکی از خوانندگان فوق محبوب عامه پسند را که به تازگی فوت کرده بود، شدیداً به باد نقد گرفت اما دانشجویانی از پایین سن فریاد می زدند که هر کسی نظر خودش را دارد و نباید به سلیقه دیگران توهین کرد. حق با که بود؟
آیا حق داریم هر چیزی را که دلمان می خواهد باور کنیم؟
باورها چیزهایی خصوصی نیستند که انتظار داشته باشیم کسی آنها را زیر سؤال نبرد. فرض کنید در یک مرکز بهداشت پزشک اطفال ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار