پست مدرنیسم چیست؟

اعتماد آنلاین شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۱۷:۰

اعتمادآنلاین|  پست مدرنیسم جنبش گسترده ای است که از اواسط تا اواخر قرن بیستم در فلسفه، هنر، معماری و نقد ادبی شکل گرفت و نقطه عزیمتی از مدرنیسم پدید آورد.
این اصطلاح را ابتدا در سال 1917 «توس رودلف پانویتس» فیلسوف آلمانی برای توصیف «هیچ گرایی» به کار برد، سپس در آثار «فدریکو دی انیس» طی سال 1934 در تشریح واکنش نسبت به نوگرایی به کار رفت.
مشهورترین تعریف از پست مدرنیسم متعلق به «ژان فرانسوا لیوتار» است که گفته پست مدرنیسم همانا تردید و ناباوری درباره فراروایت هاست. از این دیدگاه، پست مدرنیسم جنبشی چندمنظوره است که نارضایتی خود را از دانش و عقیده ای که خود را جهانی می انگارد اظهار می کند.
نظریه پردازان برخی از مهم ترین ویژگی های پست مدرنیسم را به این شرح بیان می کنند:
1- بی اعتباری فراروایت:
لیوتار پست مدرنیسم را در رد فرا روایت ها، که ادعای جهان شمولی، عام و فراگیر بودن دارند، خلاصه می کند. او می گوید: «بیایید به جنگ جامعیت ها برویم و تفاوت ها را فعال کنیم.» لیوتار روایت های محلی تر و کوچک تر را بر فراروایت ها یا روایت های فراگیر نوگرایی ترجیح می دهد.
2- تکثرگرایی و نفی وحدت:
از دید لیوتار، دانش پسامدرن با نفی فراروایت ها و تاکید بر ناهمگنی بازی های زبانی گفتمان های علمی، حساسیت ما را به تفاوت ها پرورش می دهد و توان ما را در تحمل تفاوت ها و وفاق ناپذیری ها تقویت می کند.
3- مخالفت با تسلط فرهنگ غالب:
پست مدرنیسم بر اساس اعتقاد به کثرت گرایی بر چندگانگی فرهنگ ها، قومیت، نژاد، جنسیت و حتی خرد تاکید می ورزد.
4- نفی توسعه و پیشرفت:
بر این اساس، پست مدرنیسم به انکار مقوله ای با عنوان «پیشرفت و تکامل» می پردازد. در این دیدگاه ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار