تهران- ایرنا- «خیر عمومی»، «مصالح کشور»، «منافع ملی» و ... مفاهیمی است که میثاق نانوشته فعالیت های سیاسی در نظام های مردم سالار به حساب می آید. در نظام سیاسی جمهوری اسلامی «اطاعت پذیری از رهبری» هم به این مفاهیم اضافه می شود. با این حال، برخی سیاسیون و جریانات در کشور ما با این مفاهیم بیگانگی عجیبی می ورزند.

آخرین آتشباری توپخانه مخالفان دولت و رئیس جمهوری اواخر مهرماه به اوج خود رسید؛ جایی که یک نماینده مجلس بی سابقه ترین حملات و کلمات را متوجه دومین مسئول ارشد نظام جمهوری اسلامی کرد و به دنبال آن رئیس کمیسیون امنیت ملی تقاضای اعدام رئیس جمهوری را صراحتا در صفحه مجازی خود مطرح ساخت.
تهاجم پراکنده یا مسلسل وار به دولت که با نزدیک شدن به موعد انتخابات ریاست جمهوری تند و تیزتر از همیشه و با ابتکارات خلق الساعه طراحان آن همراه شده، به دلایل مختلف که خارج از حوصله این نوشتار است به جای تریبون های سابق، بیشتر فضای مجازی را به عرصه زدوخوردهای سیاسی مبدل ساخته است.
در واقعیت، فضا به گونه ای دیگر است. هر چند تعابیر و تصاویر کاربران، سلبریتی ها، سیاسیون و ... از واقعیات روزانه کشور شبکه های اجتماعی را انباشته اما هیچ تصویر و تعبیری به اندازه خودِ واقعیت گویای شرایط نیست.
بخش اعظم توان دولت و بسیاری از دستگاه های حاکمیتی نه تنها در ایران که در سطح جهان به مواجهه با کرونا اختصاص یافته که با بازگشت فصل سرد عصیانگرتر از پارسال جوامع را هدف تاخت و تاز قرار داده است.
تحریم ها هم به وضعیتی درآمده که مقامات کاخ سفید اذعان می دارند دیگر تحریمی برای تحمیل بر ایران در دست ندارند و این یعنی بی سابقه ترین فشار ممکن بر یک کشور در بحرانی ترین شرایط.
در این وضعیت بسیاری از نخبگان سیاسی از سردرگمی سخن می گویند. چند روز پیش بود که «سیدمصطفی هاشمی طبا» یکی از نامزدهای انتخابات پیشین ریاست جمهوری در گفت وگویی رسانه ای اظهار داشت متاسفانه همه سردر گم اند. هیچ کس برنامه ای برای برون رفت از شرایط فعلی ندارد؛ اصلاح طلبان و کارگزاران و یا اصولگرایان برنامه ای ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار