این خانه با قدمتی حدوداً ۱۴۰ ساله، بخش شفاخانه یک مجموعه بزرگ بوده که از آغاز حاج میرزا ابوتراب نفیسی در آن سکونت داشته و طبابت می کرده است.او صاحب ۴ فرزند پسر بوده است که یکی از آن ها به نام ابوالقاسم به مشهد رهسپار شده و طبیب و جراح مشهور زمان قاجار می گردد و لقب انتظام الاطبا را از مظفرالدین شاه دریافت می کند.اما رباب نفیسی دختر انتظام الاطبا در مشهد تحصیلات خویش را در بیمارستانی طی می کند و طبیبی مجاز می شود.او پس از ازدواج به روستای خانوادگی خویش پوده برمی گردد و در مطب پدربزرگش حاج میرزا ابوتراب ساکن شده و اتاقی از آن را مطب خود می کند و به طبابت می پردازد.
پس از سال ها که خانه در حال تخریب بوده است به همت علیرضا نفیسی (پسر خانم رباب) و خانواده او بازسازی می شود و تبدیل به اقامتگاه بومگردی خانه خانم رباب می گردد.این خانه شامل سه اتاق سه دری، طاق چشمه و اتاق آبی و حیاط مرکزی و آشپزخانه است. یکی از نکته های خاص این خانه وجود لانه فعال پرستو در اتاق آبی است که از زمان کودکی علیرضا نفیسی وجود داشته و هر ساله بهاران میزبان دو پرستوی مهاجر است که بر این خانه مملو از مهر و عشق و خدمت به مردم، گذر می کنند.

عناوین مهم خبری