سزای فحاشی و بدزبانی در بیان پیامبر(ص)

لوگوی مشرق نیوز مشرق نیوز . یکشنبه ۵ بهمن ۱۳۹۹ - ساعت ۸:۳۶
فحش دادن و بیماریِ بدزبانی علاوه بر آنکه در بُعد فردی آثار منفی در پی دارد بلکه سبب سستی روابط و ایجاد چالش در تعاملات اجتماعی و مناسبات اداری می شود.

به گزارش مشرق ، یکی از بزرگ ترین آفات زبان، بد زبانی بوده که منشأ آن رذالت نفسانی است و در اسلام مورد نهی و نکوهش فراوانی قرار گرفته است؛ چرا که زبان، دریچۀ روح انسان محسوب می شود؛ به این صورت که سخن فرد از روح و درون او منشأ می گیرد. مقصود از بدزبانی در اینجا، فحش و ناسزاگویی است که از عوامل تیرگی و تباهی روابط ایمانی و انسانی به حساب می آید؛ از این رو بر اساس روایات و متون دینی، فحش دادن به طور کلی حرام است و فرقی ندارد که طرف مقابل مسلمان باشد یا کافر، کودک باشد یا بزرگسال و حتی طبق برخی روایات فحش دادن به حیوانات هم جایز نیست؛ از این جهت دور از شأن فرد مؤمن است به این عمل قبیح مبادرت کند؛ از پیامبر صلی الله علیه و آله روایت شده که فرمود « لَیْسَ الْمُؤْمِنُ بِالطَّعَّانِ وَلا اللَّعَّانِ وَلا الْفَاحِشِ وَلا الْبَذِیءِ؛ مؤمن، انسانی بدگوی عیب گیرنده و لعن کننده و فحش گوی و بدزبان هرزه گو نیست.»
فحش دادن و بدزبانی علاوه بر اینکه در بُعد فردی آثار منفی در پی دارد، بلکه در بُعد اجتماعی پیامدهای مخربی بر جای می گذارد؛ چه اینکه این عمل به خودی خود سبب ایجاد کینه و کدورت بین افراد و به دنبال آن، سبب سستی روابط و ایجاد چالش در تعاملات اجتماعی و مناسبات اداری می شود؛ در جامعه هستند افرادی که با زیر پا گذاشتن هنجارهای اجتماعی مدام زبان به ناسزا باز می کنند و در حالت بدتر، در اماکن رسمی و اداری، مبادرت به توهین، فحاشی و بدزبانی نسبت به همکاران می کنند و این عمل قبیح را با شوخی و فکاهی اشتباه می گیرند؛ هرچند این عمل از شاکلۀ منفی افراد و محیط تربیتی آنها سرچشمه می گیرد و به مرور زمان در فرد تبدیل به نوعی بیماری نهفته شده،  اما ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار