در قوانین ایران و در منشور حقوق شهروندی هیچ اشاره ای به تعریف فضای امن و استاندارد هر فرد در منزل مسکونی نداریم. فقط در ماده ٧٣ حقوق شهروندی بیان شده است: حق شهروندان است که از مسکن ایمن و مناسب با نیاز خود و خانواده شان بهره مند شوند. دولت بر اساس نیاز و با رعایت اولویت و امکانات زمینه استیفای این حق را فراهم می کند.

سارا نجیمی. حقوق دان در روزنامه شرق نوشت: متخصصان در حوزه روان شناسی و جرم شناسی بر این باورند که کیفیت نامناسب ساخت وساز های شهری و عوامل محیطی می تواند سبب گرایش افراد به خشونت شوند. در واقع وقوع جرم مشروط به عوامل متعددی است که در این میان زمان و مکان از مهم ترین عوامل تأثیرگذار بر این امر هستند.
محمدرضا رحمت، نویسنده کتاب «پیشگیری از جرم از طریق معماری و شهرسازی»، در کتابش اشاره می کند معماری قادر است انگیزه ها و وسوسه های ارتکاب جرم را تا حد زیادی کاهش دهد و این امر نیز با عامل مهم نظارت امکان پذیر است. بسیاری از طرح های معماری سبب ایجاد و افزایش «احساس ازدحام» در افراد می شوند؛ احساسی که رفتار های خشونت آمیز را در پی دارد.
در واقع طراحی فضا هایی نظیر کوچه، خانه و حتی در های ورودی در کاهش و افزایش میزان جرم در جامعه مؤثر است. در واقع احساس امنیت داشتن می تواند ربط مستقیمی به معماری داشته باشد و قطعا در فضای خانه مسکونی که محیط محدود است، داشتن فضای امن و استاندارد یکی از مهم ترین شاخص های امنیت روانی است و می تواند خود از علل بروز افزایش خشونت خانگی شود. مطابق با استاندارد های معماری و شهرسازی، برای یک خانواده چهارنفره حدود ١٥٠ متر زیربنا احتیاج است. در واقع در یک فضای معماری ایدئال عرصه خصوصی از عرصه خانوادگی مجزاست، چراکه برای یک زندگی متعادل و متوازن لازم است بین زندگی جمعی و خصوصی تعادل به وجود آید.
صرف نظر از اینکه تمامی این فضا های شهری و طراحی خانه ها حتی در شرایط استاندارد در ساخت وساز برای یک زندگی نرمال و معمولی طراحی شده است، والدین به طور معمول بین ٨ تا ١٠ ساعت خارج از خانه بودند و اکنون در شرایط ویژه ای ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار