یک گروه تحقیقاتی با ترکیب تست های آزمایشگاهی و مدل سازی ریاضی و همچنین ارائه الگوریتم هایی مناسب موفق شدند تا فرآیندی برای ارزیابی ایمنی نانومواد ارائه کنند که کمترین وابستگی را به حیوانات آزمایشگاهی دارد.

جامعه علمی برای کاهش میزان استفاده از حیوانات در تحقیقات آزمایشگاهی و سم شناسی نانومواد به دنبال روش های جایگزین است. در این راستا، یک گروه تحقیقاتی از EMPA اقدام به ترکیب روش تست های آزمایشگاهی با مدل سازی ریاضی کرده است.
با توجه به پتانسیل اثرات نانومواد در محیط زیست و بدن موجودات زنده لازم است تا تجزیه و تحلیل ریسک این مواد ارزیابی و چرخه عمر آنها بررسی شود که این آزمایش ها به شدت به تست های آزمایشگاهی روی حیوانات وابسته است.
محققان EMPA در حال توسعه رویکردهای جدیدی هستند که می تواند باعث کاهش قابل ملاحظه ای در تعداد حیوانات مورد نیاز برای آزمایش های ایمنی نانومواد شود.
بیتریس سالیری از آزمایشگاه فناوری و جامعه در سنت گالن می گوید: «ما در حال حاضر یک رویکرد جدید و یکپارچه برای تجزیه و تحلیل خطرات نانومواد و انجام ارزیابی چرخه حیات این مواد داریم. در این رویکرد، ما علاوه بر ارزیابی عملکرد نانومواد، به تاثیر آن روی بدن انسان نیز می پردازیم تا دیدگاه های جامع تری درباره ارزیابی ریسک به دست آوریم.»
این روش، مبتنی بر خواص بیوشیمیایی نانوذرات بوده که به منظور توسعه تست های مناسب آزمایشگاهی انجام می شود تا تست مناسب برای کشت سلولی تعریف شود. برای اطمینان از نتایج تست های آزمایشگاهی و همچنین تعمیم نتایج روی بدن انسان، محققان مدل های ریاضی ایجاد کردند که این مدل ها با استفاده از مواد مرجع خطرناک تهیه شده است.
سالیری می گوید: «اگر دو ماده مانند نانوذرات نقره و یون نقره به صورت یکسان عمل کنند، خطر احتمالی نانوذرات را می توان با این روش محاسبه کرد.»
اما برای این که نتایج آزمایشگاهی روی نانوذرات قابل اعتماد باشد، ابتدا باید یک ...

سرخط اخبار