[ لیلا مهداد ] کم آبی؛ درد بیست ساله روستاهای دشت ذهاب و پشت تنگ ذهاب است؛ روستاهایی چشم دوخته به چاه هایی کم جان به امید رسیدن آب به اهالی تشنه. تانکرهای کرایه ای، مأمور رساندن آب به دام ها هستند و زمین های کشاورزی گندم و جو را دیمی بار می آورند تا اهالی درد گرسنگی نکشند.
سایه جنگ که پهن شد، نشانی از خانه ها نماند. زمین و مزارع شان شد جای مین، تانک و تفنگ. اهالی 15سال آوارگی را به جان خریدند تا دوباره به زادگاهشان بازگشتند، دلخوش بودند به ساختن خانه ها و آبادکردن روستاهایشان که زلزله آمد و بعد هم کم آبی. همین هم شد تا آبادی از روستاها کوچ کند. لوله های فرسوده که به هزار زحمت روی خاک خزیده اند برای رساندن آب چاه ، توان آبادی روستاها را ندارند. همین هم شد تا حاشیه تهران و کرج مأمن آدم هایی شود که از تشنگی و بیکاری، از سرزمین پدری دل کندند و به سمت شهرهای شلوغ و آشفته بروند. فرامرز شوهانی، مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب روستایی استان کرمانشاه سال گذشته تعداد روستاهای بدون تأسیسات آب شرب را 348 روستا اعلام کرده و گفته بود: «از دو هزار و 855 روستایی که 497هزار و 879 نفر را در خود جای داده اند، 348 روستا فاقد تأسیسات آب شرب هستند.» او سال 97 این خبر را هم داده بود که از این تعداد، 210 روستا بررسی شده و قرار است در ردیف اعتبارات صندوق توسعه ملی گنجانده شوند تا در سال ۱۴۰۰ آبرسانی به این روستاها انجام شود.»
در قوانین و مقررات نوشته شده برای شرکت مهندسی آب و فاضلاب تعهدی برای ساخت شبکه های آبرسانی روستاهای زیر 20 خانوار به چشم نمی خورد و این درحالی است که تنها 86 روستا دارای جمیعتی بالای 20 خانوارند؛ روستاهایی که به گفته ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار