ایران اکونومیست- به نظر می رسد ایگور کولاکوویچ در هدایت تیم ملی والیبال ایران، چندان توجهی به آنالیز و برنامه ریزی ندارد. شاید به قول خودش شایسته جایزه نوبل باشد.

پیش از اینکه جام جهانی والیبال شروع شود، ایگور کولاکوویچ مصاحبه ای انجام داد. سرمربی تیم ملی در آن مصاحبه، در واکنش به سوالی درباره اینکه گفته می شود به آنالیز اعتقادی ندارد و تیم را با تفکرات شخصی خود هدایت می کند، گفت: «اگر فقط با تفکرات خودم و بدون آنالیز توانسته ام چندین موفقیت کسب کنم، باید به من جایزه نوبل بدهند.»
در این گزارش چند مورد بررسی شده است که نشان می دهد که آیا کولاکوویچ می تواند این نوبل را ببرد یا نه؟
چیدمان ثابت
انتخاب ترکیب اولیه در والیبال شامل دو بخش است؛ بازیکنانی که به میدان می روند و نحوه قرار گرفتن آنها در زمین. مربیان بر اساس اطلاعاتی که از آنالیز حریفان به دست می آورند و همینطور توانایی بازیکنان خودی و حریف در دریافت، سرویس، اسپک و دفاع، چیدمان بازیکنان را در هر ست مشخص می کنند. به این ترتیب حتی اگر در دو بازی یا دو ست از یک بازی، ترکیب اصلی یک تیم ثابت باشد، امکان دارد که نحوه قرار گرفتن آنها در زمین تغییر کند. اما در تیم ایران چنین خبری نیست.
برای اثبات اینکه کولاکوویچ چندان توجهی به آنالیز ندارد، می توان نحوه قرار گرفتن بازیکنان در میدان را بررسی کرد. تیم ملی والیبال ایران در سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ در ۶۷ بازی و ۲۳۸ ست با هدایت کولاکوویچ به میدان رفت. در ۲۱۸ ست از این مسابقات، پاسور ایران بازی را در منطقه ۶ زمین شروع کرد؛ صرف نظر از اینکه این پاسور سعید معروف، فرهاد سال افزون، محمدطاهر وادی یا جواد کریمی است، بازیکنانی که توانایی های فنی و ویژگی های فیزیکی متفاوتی دارند. بقیه بازیکنان نیز شاید در این مسابقات تغییر کرده باشند ولی در همان چیدمان از پیش مشخص شده قرار می گیرند. ایران در این دو سال ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار