انتقاد از دیگران در صورتی قابل قبول است که غرض ورزانه نباشد و علاوه بر این، باید نوع انتقاد از دیگران را هم یاد گرفت.

به گزارش خبرنگار ، همه ما با انسان های منتقد در جامعه روبرو شده ایم که گاهی غرض ورزانه و گاهی بدون غرض ما و کار ها و رفتارهایمان را نقد کرده اند. امّا نکته ای که وجود دارد این است که اغلب مردم، آن چه را که دوست ندارند به خاطر آن نقد شوند درمورد دیگران نقد می کنند.
هر فردی شامل خصوصیات خوب و شگفت انگیز و نقایص زیادی است که نمی توان از آن فرار کرد.
درون همه ما یک نبوغ و فرشته و همچنین یک ظالم و جنایتکار بودن وجود دارد چرا که هیچ فردی در دنیا وجود ندارد که از انجام کار هایی که انجام داده است پشیمان نباشد، چون انسان در زندگی خود مرتکب اشتباه هایی می شود.
اما در میان تمام انتقاد هایی که انسان ها از یکدیگر می کنند افرادی هستند که هیچ استدلالی برای انتقاد هایی که می کنند ندارند با این حال، بسیاری از مردم طوری رفتار می کنند که گویی این طور نیست چرا که برخی از افراد بدون داشتن هیچ دلیل و حقی، به طور مداوم دیگران را قضاوت می کنند و همیشه آماده تهیه فهرستی دقیق و جزئی از ایراد های دیگران هستند و آن ها تا جایی پیش می روند که برای جلوگیری از تکرار و مرتکب شدن این اشتباهات، برای افراد مورد نقد قرار گرفته تعیین می کنند که چه کار هایی را باید انجام دهند و یا راهی برای غلبه بر نقص و اشتباه های خود پیدا کنند و آن ها هیچ یک از یک از کاستی و شکست های شما را تحمل نمی کنند.
وقتی انتقاد دائمی و شرورانه می شود، آن شخص احتمالا ارزیابی درستی از اشتباه های شما انجام نمی دهد و این موضوع احتمالا بیشتر شبیه مکانیسم دفاعی است که به عنوان " فرافکنی " شناخته می شود.
این افراد شما را مانند آینه می بینند و از چیز هایی درمورد شما انتقاد می ...

سرخط اخبار