مصطفی جمشیدی، نویسنده 59ساله تهرانی و تجلیل شده در جایزه ادبی جلال آل احمد است که از دهه ۶۰ داستان می نویسد و از نزدیک دستی بر رشته های هنری چون سینما، شعر و... دارد.

جمشیدی پس از چند دهه داستان نویسی، سبک نوشتاری خاصی دارد. داستان های او حول موضوع های مذهبی، دفاع مقدس و مسائل اجتماعی خلق شده اند.
سفرنامه جن، گمشدگی، تیغ و تاج، یادداشت های یک تروریست، بوفاری ۴، سمندر، شنیدن آوازهای مغولی، لغات میغ، وقایع نگاری یک زندیق، شب رنج موسی و بازیافته های شهر دلتنگ، بخشی از آثار این نویسنده هستند.
وی که طراح اقتباس از ادبیات برای سینما در بنیاد سینمایی فارابی است، داور چندین جشنواره داستان و فیلم نامه نویسی هم بوده است.
رمان های وقت نیایش ماهی ها، لغات میغ، سونات عدن، خودنوشت و بوفاری ۴ ، نامزدهای دریافت جوایز ادبی بوده اند.
جمشیدی در دو کتاب اخیرش به فاجعه حمله به مسجد گوهرشاد پرداخته است. رمان «همه چیز درباره نهال، دختر طرخان» به تازگی توسط انتشارات «راه یار» منتشر و راهی بازار کتاب شده که بن مایه اش، شرح شاعرانگی «نهال» و مواجهه او با هجوم عوامل رضاشاه به مسجد گوهرشاد در اتفاقات مربوط به کشف حجاب رضاخانی است. گفت وگوی ما را با این نویسنده بخوانید.
چه شد که رمان «همه چیز درباره نهال، دختر طرخان» را نوشتید و خواستید در بستر داستان به ماجرای مسجد گوهرشاد اشاره کنید؟
 من مثل همه ایرانی ها یکی از ارادتمندان آستان مقدس امام رضا(ع) هستم و پیش از کرونا هر ساله و به طور مرتب به پابوسی آستان حضرت می آمدم، ضمن اینکه در انتشارات «به نشر» چندین داستان چاپ کرده ام، مثل رؤیای آق تاریم، دشت یاغی ها، سفرنامه جن و... .
از جوانی علاقه داشتم در این حوزه کاری انجام بدهم و همچنان این علاقه مندی در من هست. اگر ارگانی درخواست داشته باشد دوست دارم باز هم کارهایی در این زمینه انجام بدهم. اگر این دو رمانم بازخورد ...

سرخط اخبار