تنها یک شورش می تواند مانع از وقوع آخرالزمان زیست محیطی شود / جرج مانبیوت

فارس نیوز پنج شنبه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۶:۲۶
درمورد حفاظت از حیات بر روی زمین، نمی توان به کسانی که برکشور حکومت می کنند و گفتمان عمومی را شکل می دهند اعتماد کرد. هیچ مقام خیرخواهی نیست که ما را از گزند این آسیب محافظت کند. هیچ کس به نجات ما نمی آید.

گروه غرب از نگاه غرب خبرگزاری فارس : اگر برای جلوگیری از فاجعه زیست محیطی همان قدر که برای سر هم کردن بهانه های مختلف برای توجیه بی عملی خود هزینه می کنیم تلاش کرده بودیم، تا کنون این مشکل را حل کرده بودیم. به هر طرف که نگاه می کنم، می بینم که مردم سخت در تلاشند تا چالش اخلاقی که این مسئله به وجود می آورد را به گونه ای از سر خود باز کنند.
شایع ترین بهانه این است: « شرط می بندم که این معترضان خودشان تلفن دارند، به تعطیلات می روند و کفش های چرمی می پوشند.» هر پیام رسانی، هر پیامی که داشته باشد، بر اساس خلوص یا عدم خلوص تعیین صلاحیت می شود.
همزمان با شدت گرفتن بحران زیست محیطی و در حالی که جنبش های اعتراضی همچون «خیزش جوانان برای آب و هوا» و «شورش انقراض» ندیدن آنچه که با آن مواجه ایم را سخت تر می کنند، مردم راه های مبتکرانه بیشتری را برای چشم بستن و شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت کشف می کنند. شالوده این بهانه ها را این باور عمیقا ریشه دار شکل می دهد که اگر ما واقعا گرفتار مشکل شده باشیم، کسی از جایی برای نجات ما خواهد آمد: «آنها» اجازه وقوع چنین اتفاقی را نخواهند داد. اما آنهایی وجود ندارد، هر چه هست «ما» هستیم.
هر کس که پیشرفت مشکلات زیست محیطی را در طول سه سال گذشته دنبال کرده باشد بی تردید اکنون می تواند به وضوح آنها را ببیند. اما در این میان طبقه سیاسی گرفتار هرج و مرج، فاقد خواست و در انزوا، از نظر راهبردی حتی قادر به رفع و رجوع بحران های کوتاه مدت نیز نیست، مخمصه فراگیری که موجودیت ما را به مخاطره انداخته که به جای خود، با این حال ساده لوحی گسترده و خودخواسته ای غالب است: این باور که رای دادن تنها عمل سیاسی لازم ...