جای خالی سواد تاریخی

روزنامه ایران پنج شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۰:۴۴

مجید سرایی
خبرنگار
وقتی خبر تولید و پخش سریال مناسبتی «از یادها رفته» ساخته بهرام بهرامیان منتشر شد، مخاطبان تلویزیون خود را آماده تماشای سریال تازه ای از یک کارگردان جسور کردند؛ چرا که خاطره سریال «ساعت شنی» این کارگردان را (سریالی که در پاییز ۸۶ از شبکه یک سیما پخش و با اقبال خوبی نیز مواجه شد) فراموش نکرده بودند؛ سریالی که جسورانه توانست ماجرای اجاره رحم را نشان دهد. گرچه بهرامیان بعد از آن سریال، «سقوط یک فرشته» و «جاده قدیم» را هم برای تلویزیون ساخت، اما مخاطبان پر و پاقرص تلویزیون همچنان او را با ساعت شنی به یاد می آورند.
با وجود این تصویر درخشان از کارنامه این کارگردان جوان، تازه ترین ساخته او در نخستین روز های پخش از تلویزیون، مطلقاً نتوانسته مخاطب را اقناع و پای خود بنشاند. گرچه داستان با رمز و راز آغاز شد و علامت سؤال هایی در ذهن مخاطب ایجاد کرد، اما از چند منظر از جمله ایراد در ساختار روایی و انتخاب نه چندان درست بازیگر و... بسیار ضعیف عمل کرده است.
در ساختار روایی همیشه سه عنصر مهم نمایشی (زمان، مکان و واقعه) وجود دارد که تعیین کننده سطح کیفی اثر و میزان بالای توانایی فیلمنامه نویس و کارگردان است. نکته ای که حداقل از سوی تیم نویسنده «از یادها رفته» نادیده گرفته شده و نتوانسته شخصیت ها و وقایع را برای مخاطب باور پذیر کند.
داستان و خرده داستان های سریال در دهه ۲۰ اتفاق می افتند. نکته ای که حامد افضلی، یکی از نویسندگان سریال در گفت و گو با خبرگزاری مهر نیز پیش از شروع ماه رمضان به آن اشاره کرده بود. غافل از اینکه نه او و نه رؤیا خسرو نجد، در همین چند قسمت پخش شده نشان دادند که تسلط چندانی به شیوه زندگی مردم آن ...