امیدهای معتادان متجاهر برای وصـــــل به زندگی

روزنامه ایران پنج شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۰:۴۴

مهسا قوی قلب
خبرنگار
با جمعی از مسئولان ستاد مبارزه با مواد مخدر و سپاه برای بازدید از بزرگ ترین مرکز ترک اعتیاد معتادان متجاهر همراه شدیم. مرکزی به نام شهید زیادیان. بعد از عبور از ورودی که بی شباهت به مقر فرماندهی نیست وارد حیاط مرکز شدم ؛حیاطی بسیار بزرگ که در گوشه های مختلف آن درهای متعددی قرار داشت. از یکی از ورودی ها نگاهی به کمپ می اندازم. بیشتر مددجوها جوانند بعضی هایشان را که سه ماه در مرکز هستند و ترک کرده اند، حتی اگر در خیابان و محیط بیرون ببری نمی توانی تشخیص بدهی که اعتیاد شیره جانشان را کشیده و نایی برایشان نگذاشته است. مثل هادی که داستان زندگی اش مو را به تن راست می کند.
چهره ای بشاش دارد امید در عمق نگاهش موج می زند، می آید آرام کنارم می نشیند. دانشگاه رفته، حقوق خوانده. زن و بچه دارد وقتی اینها را تعریف می کند هاج و واج نگاهش می کنم. خدای من! حقوق خوانده مملکت، جوانی با خانواده سالم چرا باید وارد گردابی سیاه شده باشد؟ در جواب سؤالم داستان زندگیش را تعریف می کند: «هیچ کدام از اعضای خانواده اهل مصرف مواد نبودند، من و برادرم دوقلو هستیم هر دو دانشگاه آزاد قبول شدیم. پدرم راننده تاکسی بود و مجبور بودم برای پرداخت هزینه های دانشگاه، کار کنم. همان سال ها ازدواج کردم و در یک صحافی کتاب مشغول به کار شدم ولی محیط کارگری و تعارف های کارفرما به مصرف تریاک، کار دستم داد. اوایل فکر می کردم فقط از روی سرخوشی مصرف می کنم و محال است آلوده و معتاد شوم. اما بعد از مصرف حس و حال خوشی به من دست می داد که دوست داشتم باز هم آن را تجربه کنم. هدف دیگرم از مصرف مواد، بیدار ماندن و بیشتر کار کردن و صرف انرژی بیشتر بود. بعد از ...