بوشهر- ایرنا- همواره از زبان و سرزمین مادری سخن رانده شده و می شود، اما به تازگی تابعیت و هویت نیز در کشورمان صفت مادری فرزندانی شده است که حاصل ازدواج پدران خارجی و مادران ایرانی هستند.

ایران از سال ها پیش مامن همسایگان شرقی خود است که خسته از آشوب و ناامنی سرزمین خود پناه می جستند، ازدواج با اتباع خارجی به عنوان یک تبادل اجتماعی از رخدادهایی است که پیوسته در همه جوامع مهاجر پذیر فراوانی داشته است و ایران نیز از این قاعده جدا نبوده و نیست.
اما فرزندان حاصل از این پیوند سال های بدون هویت ایرانی را در سرزمین مادری خود سپری کردند چرا که اعطای تابعیت متکی به خون و با محوریت پدر صورت می گیرد، با همین حکم از دریافت بسیاری خدمات و دریافت آسان و بی دغدغه بسیاری دیگر محروم ماندند و همینطور از مزایای سیاسی و اجتماعی داشتن تابعیت.
پیش از این تا سال ۸۵ ماده واحده ای در قانون وجود داشت که بر اساس آن چنین فرزندانی در صورتی که ۱۸ سال را بدون تابعیت گذرانده باشند می توانند با داشتن مادر ایرانی شناسنامه بگیرند. خلاء بزرگ این قانون کمتر نیاز به تفکر و تصور دارد چرا که مسائل و مشکلات نزدیک به ۲ دهه از زندگی بدون هویت فرزندان پیوندهای مادران ایرانی با پدران خارجی پر واضح است.
پس از ۱۲ سال اینبار در سال ۹۷ دولت دوازدهم لایحه ای را به مجلس برد که با تصویب آن باری گزاف از دوش فرزندان مادری این بوم بر داشته است، این لایحه پس از گذراندن کش و قوس های بسیار میان موافقان و مخالفان، در مهرماه ۹۸ پس از تصویب مجلس از سوی شورای نگهبان تایید و ارمغانی ارزشمند برای فرزندان حاصل از ازدواج مادران ایرانی با پدران خارجی شد که اکنون می توانند شناسنامه ایرانی بگیرند.
 گفته شد: "تعلق فرزند مشمول این قانون به مادر ایرانی، به موجب گواهی معتبر بیمارستان یا گواهی هریک از مراکز بهداشتی و درمانی ایرانی که فرزند در آن جا متولد شده و در صورت نبودن ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار