سیر تحول چپ سیاسی به سمت اصلاح طلبی

آفتاب نیوز جمعه ۱۷ آبان ۱۳۹۸ ساعت ۲۲:۵۷
روندهای سیاسی و اجتماعی منتهی به اواسط دهه هفتاد و اقبال عمومی به نسل جدید نیروهای چپ سیاسی باعث شکل گیری مفهوم اصلاح طلبی و به تبع آن اصولگرایی شد.

آفتاب نیوز :
با نگاهی به رخدادهای سیاسی جوامع و جهان به ویژه طی دو سده اخیر می توان دریافت که چپ گرایی و چپ بودن خصیصه و عنوانی است که به جریانات و نیروهای معتقد به دیدگاه و خط مشی سوسیالیستی و سپس مارکسیستی اطلاق می شود؛ نیروهایی که مقابله با بی عدالتی و شکاف های اجتماعی و مالکیت خصوصی را اساس حرکت های خود قرار داده و در عرصه سیاست نیز اهداف اعلانیِ ضداستبدادی و استعمارستیزانه را دنبال می کنند.
پیش از خیزش های سوسیالیستی سده نوزدهم در اروپا و آمریکا، نقطه کانونی اندیشه و دیدگاه های چپ روی لیبرالیسم و آزادیخواهی، مقابله با اشرافیت و اقتدارگرایی، در هم شکستن سنت های محافظه کارانه و نیز تحدید قدرت نهادهای مذهبی متمرکز بود.
به این ترتیب، در کشاکش تقابل اردوگاه های شرقی و غربی در جریان جنگ سرد، لیبرالیسم و سوسیالیسمِ متقابل، هر یک به نوعی داعیه دار چپ گرایی به شمار می آمدند.
چنین تناقضاتی را در عرصه سیاسی ایران پس از انقلاب نیز می توان شاهد بود. به موازات کنار رفتن توده ای ها و گروه های مارکسیستی، نیروهای لیبرال و ملی مذهبی ها هم دوام چندانی در عرصه سیاست نداشتند. به همین خاطر، چپ و راست سیاسی در قالب اختلاف نظر نیروهای مذهبی و انقلابی بازتولید شد تا در دهه ۶۰، حمایت از اقتصاد دولتی به عنوان مهمترین وجه ممیزه چپ ها، آنان را از راست ها و طرفداران اقتصاد بازار جدا سازد.
در دهه بعدی نقطه ثقل چپ ها دیگر اقتصاد دولتی نبود زیرا با توجه به مطالبات موجود در جامعه مفاهیمی چون آزادی بیان، حقوق عامه، جامعه مدنی، توسعه سیاسی، نفی اقتدارگرایی، نقد قدرت و ... در ادبیات و گفتمان و شعارهای چپ های جایگاه محوری یافت.
یکی از نقاط عطف قدرت ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.