رویای شهری بدون نیازمند

دریافت خبر : سه‌شنبه 07 آذر 1396 ساعت 2:2

بخشی مهم از کارکردهای آیین وقف در ایران، از گذشته تا امروز، بر پایه توسعه شهرها انجام می پذیرفته است. واقفان به موجب آموزه های اخلاقی و اعتقادی برآمده از آیین وقف بر آن می شدند از دارایی های خویش در راه توسعه شهرها و فضاهای شهری بهره بگیرند. این مسأله به ویژه در بی توجهی حکومت ها به ایجاد تسهیلات و امکانات برای رفاه زندگی شهری، رنگی دیگر به خود می گرفت. موقوفات شهری بدین ترتیب بر پایه چنان اندیشه ای در خدمت شهر درمی آمدند و شهرنشینان، نخستین طیفی بودند که از سودمندی های این اوقاف بهره می بردند. بازخوانی تاریخ پربرگ ایران، تصویری جذاب از این جنبه وقف و موقوفات به نمایش می گذارد.
گستره بزرگ وقف شهری
موقوفات در ایران به روزگار آل بویه، غزنویان، سلجوقیان و تیموریان گسترش یافته اند. درآمد بخشی از موقوفه ها در آن روزگاران، به کارهای عام المنفعه در زمینه خدمات شهری به ویژه ساختن پل، حمام، بیمارستان، مدرسه و جاده اختصاص می یافت. توسعه فضاهای شهری بر پایه سنت وقف را به عنوان نمونه در شهر کرمان از دریچه سندهای تاریخی به خوبی می توان به تماشا نشست. این شهر در دوره سلجوقیان به دلیل انبوه موقوفات، یکی از آبادترین شهرهای ایران به شمار می آمد. کاروانسراها، قنات ها، مسجدها و مدرسه هایی فراوان در کرمان بر پایه موقوفات در میانه سده هفتم هجری بنا شد. واقف بسیاری از آنها، ترکان خاتون، حاکم قراختایی کرمان بود. خواجه نظام الملک توسی که در دربار سلجوقی کوشش هایی بسیار برای پیشرفت جامعه ایران انجام داد، به عنوان یکی از واقفان مهم دوره سلجوقی شناخته می شود. وی زمین هایی بسیار بر مدرسه ها، رباط ها و مسجدها وقف کرد. وقف مسجد در همه دوره ها ازجمله ...

اخبار پیشنهادی:
loading
  •   
  • به اشتراک گذاری :
  • facebook
  •  
  • twitter
  •  
  • کلوب
  •  
  • فیس نما
  •  
  • لینکیداین
  •  
  • googleplus
  •  
  • googleplus
  •  
  • telegram

آخرین اخبار عمومی

آخرین اخبار روزنامه شهروند

اشتراک در خبرنامه تی نیوز

با عضویت در خبرنامه تی نیوز می توانید روزانه خبرهای روز را در ایمیل خود مشاهده کنید

@