۲۳ مهر یادآور پایان اولین اعتصاب مطبوعات ایران در سال ۱۳۵۷ است که البته تنها ۴ روز ادامه یافت اما روزنامه نگاران به اهداف مورد نظر دست یافتند. اعتصاب دوم اما داستان دیگری داشت.

به گزارش ایسنا، مهرداد خدیر در ادامه یادداشت خود در عصر ایران نوشت: «۲۳ مهر یادآور پایان اولین اعتصاب مطبوعات ایران (در سال ۱۳۵۷) است که البته تنها ۴ روز ادامه یافت اما روزنامه نگاران به اهداف مورد نظر دست یافتند و پس از آن توانستند نیروهای حکومت نظامی را از تحریریه ها برانند و تا ۱۴ آبان که دولت نظامی روی کار آمد آزادانه به نشر خبر و تحلیل بپردازند. چنان که گفته شد مطبوعات ایران یک ماه بعد نیز در پی روی کار آمدن دولت ارتشبد ازهاری باز دست به اعتصاب زدند و این بار نه ۴ روز که ۶۲ روز به طول انجامید و در واقع در تمام دوران دولت نظامی ازهاری روزنامه ها در اعتصاب بودند و جز اندکی از نشریات منتشر نشدند.
با این حال بسیاری بر این باورند که هر قدر اعتصاب اول (۱۹ تا ۲۳ مهر ۱۳۵۷) درست و به موقع و موفقیت آمیز بود، اعتصاب دوم (۱۴ آبان تا ۱۶ دی ۱۳۵۷) اشتباه بود و حداقل به زیان خود روزنامه نگاران تمام شد، چون بیشتر به جریان های چپ و روشنفکری متمایل بودند و عملا مطبوعات با غیبت خود، مردم را به رادیوهای بیگانه سوق دادند.
برخی نیز بر این باورند که روشنفکران ایرانی که با اعتصاب اول مطبوعات هدایت افکار عمومی را در دست گرفته بودند، با اعتصاب دوم خودزنی کردند و از صحنه کنار رفتند و در دی ماه و با روی کار آمدن دولت بختیار چشم گشودند و دیدند دست بالا را در اقناع رسانه ای ندارند و منابع کسب خبر و تحلیل تفاوت یافته است. این ادعای سلطنت طلبان که رادیو بی بی سی از انقلاب ایران حمایت می کرد نیز به خاطر آن است که در اوج انقلاب ۵۷ و در آن ۶۲ روز مطبوعات در اعتصاب بودند و در آن زمان که از تلویزیون ماهواره ای و شبکه های اجتماعی و سایت های اینترنتی ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار