گروه اندیشه جبار رحمانی، پژوهشگر جامعه شناسی دین ضمن اشاره به اینکه در دهه اول انقلاب، گفتمان دینی حول محور روحانیون و رساله های عملیه شکل گرفت، تصریح کرد: در دهه های بعدی در اثر تغییر گفتمان دینی، مردم به آیینی نیاز داشتند که مسئولیت اجتماعی کمتری بر عهده آنها قرار دهد و به سادگی حس رستگاری و تجربه دینی را در آنها ایجاد کند.

به گزارش ایکنا؛ نشست علمی «پیامدهای فرهنگی، اجتماعی راهپیمایی اربعین» با سخنرانی جبار رحمانی، عصر امروز اول آبان ماه در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد.
رحمانی در آغاز سخن در اظهار کرد: یک پدیده ای که در سال های اخیر در ایران خیلی باب شده است آیین های جدید است. سعی می کنم نگاه دیگری به این مقوله داشته باشم. همه ما متوجه این سنت های دینی جدید هستیم. یک نکته ای داخل پرانتز عرض می کنم: عمده آیین های جدید ما زنانه است. یک منطقی وجود دارد که این آیین های جدید در فضا های زنانه گیرایی بیشتری دارد. مثلا در خصوص شخصیت های مرد کربلا کمتر آیین جدید داریم، ولی در خصوص شخصیت های زن کربلا آیین های جدید زیادی داریم.
وی افزود: سؤال این است چه اتفاقی در حال وقوع است که این آیین ها به این گستردگی در حال فراگیری است. اگر دقت کرده باشید در این چند وقت اخیر شاهد فراگیری آیین های جدید بودیم. برای ما مهم است که در چه شرایطی یک آیین متولد می شود، در چه شرایطی یک آیین توسعه پیدا می کند و در چه شرایطی یک آیین افول پیدا می کند. دلالت های فرهنگی و اجتماعی این مسئله خیلی مهم است و سعی می کنم در این میان اشاره ای به این قضیه داشته باشم.
پژوهشگر مطالعات اجتماعی ادامه داد: در خصوص آیین پیاده روی اربعین چند نقد وجود دارد. یک نقد این است که حکومت در ترویج این آیین خیلی دخیل است. این نقد تا حدی درست است ولی مردم را عنصری منفعل فرض کرده است، در حالی که تجربه تاریخی ما نشان می دهد مردم یک آیین را به راحتی نمی پذیرند. می خواهم بگویم این نقد خیلی پاسخگوی شرایط توسعه این آیین نیست.
وی تصریح کرد: ما تشکیلات فراوانی را به وجود آورده ایم تا حوزه ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار