دندانپزشکی در ایران؛ از «کَلبَتین» تا گردشگری درمانی!

فارس نیوز پنج شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۰:۴۰
دندانپزشکی در ایران تاریخی طولانی و دردناک دارد! پیش از آنکه طب دهان و دندان یک رشته علمی محسوب شود دلاک ها و سلمانی ها دندانپزشکی می کردند؛ بدون داروی بی حسی و عطوفت طبیبانه! روزگاری در ایران «دندان پزشک دوره گرد» هم داشته ایم!

مجله فارس پلاس؛ امین رحیمی: تا قرن ها طبیبان و عطاران به شیوه های سنتی دردهای دندان و لثه مردم را مداوا می کردند. دانش این افراد از کتب و آموزه های پزشکان معروف ایرانی ازجمله ابن سینا و همچنین محتوای کتاب های معروفی بود که در دانشگاه باستانی گندی شاپور درباره طب دهان و دندان نوشته شده بود. عمومی ترین روش برای بهداشت دهان نزد عموم مردم شستشوی دندان با نمک یا پودر زغال ساییده بود و همچنین استفاده از چوب مسواک. معروف ترین داروها نزد ایرانیان نیز برای درد دندان آب پیاز و روغن نخود و شیره انجیر و تریاک بود و برای آبسه و عفونت لثه، صمغ کتیرا. اگر احتیاج به کشیدن دندان بود سلمانی ها بودند و دلاک ها که گاهی حجامت هم می کردند. این موضوع که در ایران قدیم دلاک ها و سلمانی ها کارهای دندانپزشکی انجام می دادند برای بسیاری عجیب و حتی مایه شوخی است. اما واقعیت این است که پیش از آنکه طب جدید در اروپا شکل بگیرد در همه جای دنیا وضع دندانپزشکی همین بود؛ در فرانسه و چین طی قرن ها صنف آرایشگران انواع خدمات دندانپزشکی را ارائه می دادند.
اِستامپه و شارپی زرگرها!
در ایران قدیم در برخی روستاها دسترسی به طبیب نبود و دلاک خودش پزشک محسوب می شد! بالطبع برخی از این افراد نیز به دلیل تجربه طولانی به دندان پزشکانی متبحر تبدیل شده بودند. به دلیل نیاز دائمی مردم به طب دهان و دندان دندان پزشک دوره گرد هم بود؛ طبیبان تجربی که معمولاً به همراه یک وردست شهر به شهر و روستا به روستا می رفتند و مرهمی می شدند بر دردهای دندان.
تا قرن ها ابزار اصلی دندانپزشکی نیز «کَلبَتین» بود؛ انبرکی ساخت اصفهان که برای دندان به کار می رفت. زرگرها نیز برای پر کردن ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار