تهران- ایرنا- این روزها زنان وزنه بردار ایرانی با انتقادهایی روبرو شده اند که با توجه به نخستین حضور آنان در مسابقات جهانی و نبود تجربه کافی، این نقدها به طور کامل نمی تواند منصفانه و منطقی باشد.

زنان ایرانی نخستین تجربه جهانی خود را در مسابقات تایلند کسب کردند و برای اولین بار در کنار قهرمانان بزرگ این رشته وزنه زدند. بدون شک آنان هنوز راه زیادی را برای رسیدن به مدال در این عرصه باید طی کنند اما این راه و شیوه گذر از پیچ های سخت آن باید چگونه باشد، آیا نقد عملکرد نخستین تجربه جهانی می تواند دختران وزنه برداری ایران را در جنگ فولاد سرد سربلند از میدان خارج کند؟
بدون شک پاسخ به این پرسش خیر است زیرا وزنه برداری زنان ایران رشته ای نوپا و نیازمند حمایت ویژه ای است. بنابراین انتقاد از جایگاه آنان در مسابقات جهانی باید منصفانه و در قالب نقدی سازنده باشد تا بتوانند از آن برای بهبود شرایط خود بهره ببرند. منصفانه نیست که دختران ایرانی تنها به خاطر شیوه وزنه زدن مورد ملامت قرار گیرند زیرا آنچه ملی پوشان در تخته رقابت ها به نمایش گذاشتند شد قدرت اراده این گروه بر محدودیت ها بود.
بی هیچ ملاحظه ای باید گفت، رقابت های جهانی که مسابقات گزینشی المپیک نیز برای زنان ایران محسوب می شود، آوردگاهی برای رسیدن به اهداف بالاتر است. آنان در مدت کوتاهی بدون بهره مندی از مشاور فنی، سرمربی خارجی و تجربه کافی توانستند با آمادگی جسمانی در قهرمانی جهان این رشته در تایلند حضور پیدا کنند. هر چند که این حضور برای نخستین بار و بیشتر در دسته های B , C بود اما حضور آنان با تحسین بسیاری از کارشناسان جهانی روبرو شد و ملی پوشان ایرانی در برابر داورانی به روی تخته رفتند که به دقت به ارزیابی عملکرد تمامی وزنه برداران می پرداختند. همچنین هیات ژوری و سیستم ویدیو چک در این رقابت ها گزینه دیگری بود که عملکرد وزنه برداران را مورد بررسی قرار می داد.
اما با ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار