ساعت 24-دشتی خشک و سوزان که از چهار طرف با کوه هایی بلند ولی در دوردست نشانه گذاری شده است؛ آن طور که پیرمردی با لباس سفید بلوچی می گوید نام «سیاه پر» از هم جواری این دشت با کوهی به رنگ سیاه می آید. می گوید که ده ها نسل پیش از ساکنان امروزی این دشت و این چند چادر، پدران شان همین جا زندگی می کردند و به دامداری مشغول بودند؛ حالا اما سه سالی است که بی آبی امان شان را بریده است.

ساکنان حدود 10 چادر این دشت، تنها 200 نفر از حدود 200 هزار ساکن روستاهای سیستان وبلوچستان هستند که در چند سال گذشته بی آبی را با پوست و استخوان درک کرده اند. امسال اگرچه بارندگی بهتر از سال های گذشته بوده و به چاه های آنها کمی آب رسیده اما همچنان مشکل پابرجاست؛ «نذر آب ۳» یعنی پروژه ای که حالا سه سال است از سوی هلال احمر ایران اجرا می شود در این تابستان هم با کمک خیرانی اجرائی شده و در کنار آب رسانی صدها پزشک هم روستا به روستا می گردند تا سلامت جسمی مردم را بررسی کنند.
چاه هایی با آب تلخ
بی توجه به ده ها مدیر دولتی که چند ده کیلومتری دشت بدون جاده را طی کرده تا به این 10 چادر برسند، تک وتنها داخل چادری نشسته است؛ نامش «ابوبکر» است و به سختی فارسی سخن می گوید. ابوبکر ۲۷ساله مدرسه نرفته، درسی نخوانده و سال های سپری شده از عمرش را در همین دشت بزرگ به چوپانی گذرانده است. او هم نگران بی آبی است و دست وپاشکسته جملاتی را به زبان می آورد: «تا چند سال پیش آب داشتیم، همین چاه ها آب داشتند اما از سه، چهار سال پیش هرچه پایین تر رفتیم خبری از آب نبود». او می گوید هر سال کمی چاه ها را عمیق تر کردند و هر بار هم که به آب رسیدند فایده ای نداشت. ابوبکر البته از تانکر آبی هم می گوید که ماهی یک یا دو بار پر می شود و بخشی از مشکلات زندگی شان را حل کرده است: «از دو، سه سال پیش این تانکر آب را گذاشتند اینجا و هر دو، سه هفته یک بار پرش می کنند و ما هم برای خوردن از آن استفاده می کنیم». مشابه این سخنان را پیرمردی که بزرگ این چند خانوار است، مطرح می کند. پیرمردی که لباس سفید بلوچی اش هم رنگ زمین و هوای این منطقه، خاکی شده با دلی پر و حسرتی در ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار