روزبه علمداری: برای اولین بار در اواخر مذاکرات هسته ای بود که برخی روزنامه ها با کنار هم قرار دادن و تلفیق چهره دکتر مصدق و دکتر ظریف، ظریف را مصدق دوران دانستند. بنده این قیاس را قبول ندارم و آن را ناشی از "نگاه غیردقیق" به تاریخ می دانم.

پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
روزبه علمداری روزنامه نگار، در یادداشتی برای "راهبرد" نوشت: برای اولین بار در اواخر مذاکرات هسته ای بود که برخی روزنامه ها با کنار هم قرار دادن و تلفیق چهره دکتر مصدق و دکتر ظریف، ظریف را مصدق دوران دانستند. بنده این قیاس را قبول ندارم و آن را ناشی از "نگاه غیردقیق" به تاریخ می دانم.
نکته اول اینکه دکتر مصدق درعین حضور در مقام نخست وزیر، رهبر یک نهضت ملی، ضداستعماری و ضداستبدادی محسوب می شد. او می خواست یک حق ملی را از بیگانگان بستاند؛ از طریق قانونگذاری در مجلس داخلی. در نهایت هم بیگانگان با همکاری استبداد داخلی به شکل کودتا سرنگونش کردند.
درحالیکه چنین عواملی در مورد دکتر ظریف محصَّل نیست. او رییس دستگاه دیپلماسی کشور بود که با "تصمیم کل نظام حکومتی" برای حل یک مناقشه خارجی که منشاء شکل گیری آن زورگویی خارجی، و بهانه کشدار شدن آن بی تدبیری داخلی بود؛ به مذاکره با شش قدرت خارجی نشست.
پس وجه شبه اول این دو نفر، تلاش شان برای خنثی کردن توطئه خارجی در مورد ایران است.
اما وجه شبه دوم که به نظر من این وجه، علت و بهانه اصلی تداعی مشترک در خصوص دو شخصیت یادشده است؛ حضور مسلط و افتخارآمیز هر دو آنان در نهادهای بین المللی جهت احقاق حق ملت ایران، همراه کردن افکارعمومی جهانی و مبهوت کردن تلاش های قدرت های بزرگ دست کم از نظر معیارهای حقوق بین الملل است که احتمالا در این زمینه دکتر ظریف اگر بالاتر از دکتر مصدق نباشد، کمتر هم نیست. ضمن آنکه فرصت مانور او در این میدان از مصدق بیشتر بوده است.
جلوه ی واقعی این دو شباهت را سه شنبه شب در استفاده ظریف از سخنان دکتر مصدق در شورای امنیت ...

سرخط اخبار