۲۴ اکتبر سال ۱۹۴۵ میلادی کشورهای جهان جمع شدند و یک سازمان برای تصمیم گیری جمعی تأسیس کردند. اما کشورهای پیروز جنگ جهانی دوم حق رأی برابر با دیگران را نپذیرفتند و برای خود حق «وتو» را اختراع کردند!

همین دیروز| گروه تاریخ خبرگزاری فارس   امین رحیمی: اولین بار در سال ۱۹۲۰ پس از جنگ جهانی اول ۴۲ کشور سازمانی را تأسیس کردند تا از بروز جنگ و فجایع بین المللی جلوگیری شود؛ اسمش هم شد «جامعه ملل». این سازمان کارهایی انجام داد و تجربه هایی اندوخت اما در دستیابی به هدف اصلی اش شکست خورد. دعوای اروپایی ها بر سر منافع شان دوباره آتش جنگ جهانی دوم را روشن کرد و این بار فجایعی وحشتناک تر و گسترده تر بار آمد. دوباره بعد از جنگ کشورها جمع شدند و سازمان ملل را ساختند که جایگزین جامعه ملل شد.
از همان اول کار و حتی پیش از تأسیس سازمان ملل نیز کشورهای پیروز جنگ برای خود در تصمیم گیری ها قدرت بیشتر در نظر گرفتند و حق وتو ابداع شد. بر این اساس کشورهای آمریکا ، شوروی (روسیه فعلی)، انگلستان، فرانسه و چین حق وتو دارند و می توانند مناسبات قانونی و روند تصمیم گیری در سازمان ملل را تغییر دهند.
این حق از همان اوایل تأسیس سازمان ملل با اعتراض های بسیار مواجه شد ولی قدرت های بزرگ ازجمله آمریکا و شوروی و بریتانیا، سرمست از پیروزی اصلا دیگران را به حساب نمی آوردند. با گذشت زمان نیز اعتراض ها فروکش نکرد و در دهه های اخیر بیشتر و بیشتر شد و حتی کار به جایی رسید که «کوفی عنان» دبیر کل سازمان ملل از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ پیشنهادهایی داد برای اینکه حداقل حق وتو محدود شود.
حق وتو موجب شده شورای امنیت سازمان ملل گاهی درباره مهم ترین مسائل جهان هم نتواند حتی یک قطعنامه صادر کند
قدرت تشریفاتی و قدرت واقعی
تصمیمات مجمع عمومی سازمان ملل که همه کشورهای عضو در آن حق رای دارند در حد تشریفات است. از نظر حقوقی نیز قطعنامه های مجمع عمومی جنبه اعلامی و ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار