نمی توان تنها به آمار دانشجویان زن و کارمندان زن استناد کرد. مهم تر از زن و تحصیل کرده و فعال مدنی بودن احساس شکوفایی است. حتی اگر نمادین یا نمایشی باشد خبر هایی از این دست برای دیگران دل گرم کننده است. یکی از دلایل شیوع افسردگی در جامعۀ ما همین احساس ناشکوفایی یا محدود بودن رشد هایی این گونه به افراد و گروه های خاص است.

مهرداد خدیر در عصر ایران نوشت: «در دولت جدید لبنان (به ریاست و نخست وزیری حسان دیاب) که روز چهارشنبه معرفی شد، ۶ تن از مجموع ۲۰ وزیر کابینه زن اند. همچنین برای نخستین بار در لبنان و کل کشور های عربی یک خانم به عنوان وزیر دفاع انتخاب شده است.
دربارۀ این ۶ وزیر زن ۱۰ نکته را می توان ذکر کرد:
۱. این خانم ها برآمدۀ جامعه مدنی اند. یعنی در سطح جامعه فعال و شناخته شده بوده و حالا به دولت پیوسته اند. از این رو هویت و منبع مالی خود را به مقام دولتی گره نزده اند و اصطلاحاً آویزان نمی شوند و به مقام و منصب خود نمی چسبند و اگر احساس کنند برنامه های اصلی را انجام داده اند و کار خاص دیگری ندارند، کنار می روند و به متن جامعه بازمی گردند و اگر هم ببینند نمی توانند کاری از پیش ببرند به همان جایی که بوده اند بازمی گردند.
علت چسبیدن به میز و منصب در برخی جا های دیگر بیشتر جنبه انتفاع یا پرستیژ شخصی دارد؛ حال آن که شخص هویت خود را باید جای دیگر اخذ کند و بعد وارد مسئولیت دولتی و حکومتی شود. خانم وزیر دفاع که به عنوان معاون نخست وزیر هم منصوب شده ۲۰ سال تجربه کار علمی و پژوهشی دارد. وزیر ورزش و جوانان نیز مدیریت مرکز آموزش و توانمندسازی توان یابان (معلولین) را بر عهده داشته است. وزیر دادگستری استاد دانشگاه قدیس بیروت است و وزیر کار در یک شرکت خصوصی فعال بوده است و وزیر امور مهاجرت نیز در عرصه رسانه ها شناخته شده است.
۲. حضور ۶ زن در کابینه و از مذاهب و طیف های محتلف از یک جامعۀ متکثر خبر می دهد. تکثر و هم زیستی از ویژگی های جامعۀ لبنان است و طبعا در دولت هم جلوه گر شده است. اگر در حکومت و دولتی بازتاب گرایش های گوناگون و بعضا حتی اکثریت ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.