آرش فهیم - افرادی که به عضویت شبکه های اجتماعی درمی آیند یا صفحه ای را در این شبکه ها راه اندازی می کنند، با سؤالاتی درباره علائق و سلایق شخصی خودشان رو به رو می شوند.
پرسش هایی درباره اینکه در چه دانشگاهی تحصیل کرده اند، شغلشان چیست، چه کتاب هایی خوانده اند، به چه نوع موسیقی علاقه دارند و... اما جای سؤال است که این اطلاعات شخصی به چه درد فیسبوک، اینستاگرام یا توئیتر می خورد؟
شاید پاسخ را باید در اتفاقی یافت که فروردین سال 97 در مجلس سنای آمریکا رخ داد؛ مارک زاکربرگ، بنیانگذار و مدیرعامل فیسبوک در جلسه سنای آمریکا اعتراف کرد که با فروش اطلاعات کاربرانش به یک موسسه در کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ به نام «کمبریج آنالیتیکا»، باعث شده که سهم عمده ای در پیروزی وی در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا داشته باشد.
در آن ماجرا، اطلاعات 87 میلیون کاربر فیسبوک توسط فردی به نام «الکساندر کوگان» جمع آوری شد که یک بازی ساده اینترنتی در این شبکه به راه انداخته بود تا کاربران با ارائه اطلاعات شخصی خود، ظاهرا خصوصیات شخصیتی خویش را کشف کنند! بازی هایی که کاربر، انواع و اقسام ویژگی ها و اطلاعات شخصی خود را عرضه می کند تا دریابد چگونه شخصیتی دارد و با چه افرادی می تواند دوستی و آشنایی پیدا کند. اما همین اطلاعات به ظاهر بی ارزش و فردی به قیمت میلیون ها دلار به موسسات تحلیل داده ها و اطلاعات همچون «کمبریج آنالیتیکا» فروخته شد تا جهت جمع آوری آراء بیشتر برای ترامپ مورد استفاده قرار گیرد و یا به قول مارک زاکربرگ «با ترول کردن کاربران دیگر و یا دستکاری کردن امکانات این شبکه اجتماعی، اذهان رای دهندگان را هدف بگیرند.»
پیش از این نیز در موارد مختلف از ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار