رضا پورعالی
قهرمانی دیگر با دنیای وزنه برداری خداحافظی کرد؛سعید علی حسینی.او رفت به زندگی اش برسد تا فارغ از هیاهوی این رشته ورزشی مثل سال ها سال قبل به آینده بیاندیشد.
اشک های سعید علی حسینی بعد از نایب قهرمانی در جهانی 2017، بی شک یکی از ماندگارترین تصاویر تاریخ ورزش ایران است. سعید بعد از 8 سال محرومیت، دوباره به صحنه برگشت و توانست فقط ذره ای از حقی که به خاطرش 8 سال خون و دل خورده بود را بگیرد. آن زمان وقتی درباره آن اشک ها با سعید علی حسینی حرف زدیم، در چند خط گفت که به اندازه یک دنیا حرف در آن بود: اگر بغض من ترکید اول از همه به خاطر خانواده ام بود. پدرم که خودش وزنه بردار بود از همان دوران کودکی من، تمام وقتش را گذاشت تا پسرش روزی یک قهرمان بزرگ شود. همین موضوع تمام زندگی خانواده من را تحت الشعاع قرار داده بود.
اما پس از آن که آن اتفاق های تلخ افتاد، بیشترین آسیب را پدر و مادرم دیدند. هردوی شان به خاطر من پیر شدند. برای خودم هم سخت بود.» سعید بعد از کسب مدال نقره در اندونزی اشک می ریخت.شاید دلیلش این بود که این مدال نقره کمترین حقی است که در این سال های سخت به او رسیده است. حالا دو سال از آن بغض ها می گذرد و سعید مجبور شد با بغضی دیگر در گلو، نامه ای را امضا کند که محتوایش برای خیلی ها دردآور است. سعید علی حسینی برای همیشه از دنیای وزنه برداری خداحافظی کرد تا با امضای نامه بازنشستگی اش، از فهرست آنتی دوپینگ فدراسیون جهانی خارج شود. برای سعید که تا همین یکی دو ماه پیش رویای حضور در المپیک و شکست دادن تالاخادزه گرجستانی را در سر داشت، تصمیم برای خداحافظی تصمیم آسانی نبود.می توانست در المپیک باشد و حتی می توانست ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار