دلالی می کنند یا قانون ندارند؟

دریافت خبر : سه‌شنبه 01 اسفند 1396 ساعت 3:8
در آیین نامه مذکور نهایت محدودیتی که اعمال شده، درباره عدم امکان نمایش بیش از یک فیلم از یک دفتر در گروه های سینمایی است. درواقع هیچ سقفی درباره تعداد فیلم هایی که یک دفتر پخش امکان عقد قرارداد با آ نها را دارد قید نشده است.

این که فیلم های سینمایی تولید شده در ایام سال به چه تعداد و در چه سینمایی ها پخش شوند یکی از مواردی است که مسئولیت توزیع آن ها بر عهده دفاتر پخش آثار است. درایام ترافیک تولید سینمای ایران، برخی از دفاترپخش، با تعداد زیادی از فیلم ها قرارداد پخش و اکران منعقد کردند. تعداد زیادی دفتر پخش در کشور فعال هستند که به پخش و اکران فیلم های سینمایی اقدام می کنند. هریک از این دفاتر با توجه به سابقه، امکانات و البته روابط شان، با آثار سینمایی قرارداد می بندند که البته این مسائل مستقیماً در کم و کیف فعالیت آ نها تأثیر می گذارد؛ برخی از این دفاتر نهایتاً سالی 3 فیلم و برخی چند برابر این عدد.

آیین نامه مبهم
یکی از موضوعات مطرح شده درباره آیین نامه شورای صنفی نمایش عدم شفافیت این آیین نامه است. حتی آنها که به آن دسترسی دارند نیز نسبت به برخی از مفاد آن انتقاد داشته و سؤالات زیادی را مطرح می کنند. در غیرشفاف بودن این آیین نامه همین بس که درباره یک مورد مشخص، تفاسیر و نظرات مختلفی وجود دارد. یکی از بخش های مهم آیین نامه مذکور، مربوط به کمیت اکران است. طبیعتاً هر دفترپخشی حق دارد با توجه به تجربه و امکاناتش با تعداد بیشتری از فیلم ها قرارداد امضا کند اما به شرط آن که این روند آنقدری پیش نرود که به ضعیف شدن یا تعطیل شدن دیگر دفاتر منجر شود. آیا تعداد بالای قرارداد برخی از دفاتر، صرفاً به دلیل تجربه و امکانات آنهاست یا روابط ناسالم پشت پرده؟ مگر در طول سال چند فیلم مهم در سینمای ایران به صف اکران می رسد که تعداد زیادی از آن به یکی از دو دفتر برسد؟ آیا ...

اخبار پیشنهادی:
loading
  •   
  • به اشتراک گذاری :
  • facebook
  •  
  • twitter
  •  
  • کلوب
  •  
  • فیس نما
  •  
  • لینکیداین
  •  
  • googleplus
  •  
  • googleplus
  •  
  • telegram
اشتراک در خبرنامه تی نیوز

با عضویت در خبرنامه تی نیوز می توانید روزانه خبرهای روز را در ایمیل خود مشاهده کنید

@