ایسنا نوشت: ۲۹ مهر ۱۳۹۳ نه تنها برای یک تشکل سیاسی روحانی قدیمی بلکه برای سیاست ایرانی یک نقطه عطف به حساب می آید. روزی که آیت الله محمدرضا مهدوی کنی پس از شش ماه کما، دار فانی را وداع گفت تا جناح راست یکی از بزرگان خود و سیاست ایران یکی از وزنه های خود را از دست بدهد. پنج سال از آن روز گذشته اما خلاء شیوخی چون مهدوی کنی همچنان در سیاست ایرانی به خصوص در میان اصولگرایان به چشم می آید.

اگر زمانی بزرگانی چون هاشمی رفسنجانی، مهدوی کنی و موسوی خوئینی ها نقش پدرخوانده های جریانات سیاسی کشور را بر عهده داشتند و نظراتشان برای راست و چپ و میانه حجت به حساب می آمد با شکل گیری جریانات تندرو در دل اصلاح طلبان و اصولگرایان و شورش نسل جدید سیاستمداران علیه پیران قوم به نظر می رسد دوران شیخوخیت و ریش سفیدی در سیاست ایران رو به افول است. به خصوص که سایه سنگین مرگ بر سر نسل اول انقلابیون سنگینی می کند و تا کنون شیوخ و ریش سفیدانی چون هاشمی رفسنجانی، مهدوی کنی و حبیب الله عسگراولادی را از صحنه خارج کرده است.
از دهه ۷۰ به بعد در جناح راست بزرگانی مثل آیت الله محمدرضا مهدوی کنی به عنوان رئیس دانشگاه امام صادق (ع) - که بسیاری از مسئولان نظام از دل آن بیرون می آمدند - و حبیب الله عسگراولادی به عنوان دبیرکل قدیمی ترین حزب سیاسی ایران - یعنی موتلفه اسلامی - و رئیس جبهه پیروان خط امام و رهبری، نقش مهمی در به وحدت رساندن جناح راست ایفا می کردند. از طرفی دو تشکل روحانی یعنی جامعه روحانیت مبارز تهران به دبیر کلی مهدوی کنی و جامعه مدرسین و محققین حوزه علمیه قم که به جامعتین معروفند به چتری برای وحدت میان اصولگرایان بدل شدند و شخصیت هایی مثل هاشمی رفسنجانی و ناطق نوری نفوذ و تأثیرگذاری بالایی در میان محافظه کاران داشتند.
در دهه ۸۰ اما اوضاع دگرگون شد. درست است که انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۴ ظاهرا با پیروزی یک کاندیدای مورد حمایت اصولگرایان به انجام رسید، اما ظهور پدیده احمدی نژاد در واقع افول جریان شیخوخیت در میان اصولگرایان بود. محمود احمدی نژاد دروازه ای را در سیاست ایرانی گشود که پس از او خیلی ها تلاش کردند از آن دروازه عبور ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار