وام نمی خواهیم؛ فقط بگذارند شترهایمان بچرند! +عکس

مشرق نیوز پنج شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۳:۳۰
مردم این روستا همه از عشایر هستند و مرزبان و نگهبان سرزمین ایران؛ وام نمی خواهیم؛ همین که بگذارند مردم دیم بکارند و شترها چرا کنند، کفایت می کند!

به گزارش مشرق ، نیازش به علوفه بسیار کم، رشته وابستگی اش به آب باریک، در برابر هر نوع بیماری چون صخره استوار و واکنشش به تغییرات شدید دما تقریباً هیچ است! او را به یک بیان به خرما تشبیه می کنند در بخش کشاورزی تا شاید حقش ادا شود
اما چرا نگوییم خرما، شترِ بخش دامداری است؟! حقش را شاید همان کسی بهتر ادا کرده که اولین بار واحد اندازه گیری اش را با انسان یکی گرفت و «نفر» را برگزید و عجب که به بشر هم برنخورد که مثلاً چرا می گویی ۲۰۰ نفر شتر؟! یا اینکه اصلاً از همان اول که معلوم هم نیست کِی بود، «نفر» واحد شمارش شتر بود و بعد انسان برای خودش برداشت؟! کسی چه می داند! رها کنیم … به هر حال با جانوری طرف هستیم که بی ارزش ترین گیاهان را از حیث برخوداری از ارزش غذایی، می خورد و تبدیل به سلولز و زور و قوه می کند؛ قهرمان بیابان های سوزان که در بیابان های خشک ایران اندک اندک دارد جدی گرفته می شود و به هر میزان که زاد و ولدش وسعت می یابد، سفره های مردم کویر گشاد می شود.
در نزدیکی های مرز ایران و افغانستان یکی از محروم ترین روستاهای مملکت هنوز از پا نیفتاده؛ روستای کالشور از توابع شهرستان خاف فقط در یک قلم در زلزله سال ۷۶ یک بار به طور کامل کن فیکون شد. به طوری که از سر ناگزیری در نزدیکی جاده بین المللی از نو و از صفر، ده را بنا کردند و پس از آن، آبادی کالشور ۲۰ سال خشکسالی سخت را پشت سرگذاشت در حالی که تنها درآمد مردم از کشت دیم در زمین هایی بود که امام (ره) گفته بود در آن ها گندم و جو بکارند و خرجشان را دربیاورند. مولوی اصغر کلندرزهی، روحانی و بزرگ روستای کالشور، در این باره می گوید: «بعد از انقلاب حضرت امام (ره) به مردم گفتند زمین ...

سرخط اخبار