حالا دوستانش می گویند از رنجی 30 ساله رها شد. از جمله همین حاج محسن طاهری مداح اهل بیت که این در صفحه با او به گفت وگو نشسته ایم این را می گوید اما این را هم اضافه می کند که حتی سایه ای کم رمق از او تکیه گاه بود برای خانواده اش و برای خانواده بزرگ ترش یعنی مداحان اهل بیت و اهالی مخلص جبهه و جنگ. بامداد دیروز سرانجام یونس حبیبی، جانباز و مداح اهل بیت(ع) پس از سال ها تحمل عوارض ناشی از جراحات دوران دفاع مقدس، و وقتی که هنوز ۵۳ سالگی را تمام نکرده بود به همرزمان شهیدش پیوست. سال ها بود که کسی صدای گرمش را از نزدیک نشنیده بود چرا که با تنی رنجور از این بیمارستان به آن بیمارستان می رفت و سرود زندگی را در مقابل مرگ سر می داد. یک سال واپسین زندگی پربرکت این شهید بزرگوار در کما گذشت؛ چندی پیش هوشیاری نسبی پیدا کرد، اما مجددا چند روز پیش به دلیل مشکلات تنفسی در پی مجروحیت شیمیایی به کما رفت و در نهایت بامداد امروز به شهادت رسید. اما میراث او، به عنوان یکی از گرم ترین نواهای مذهبی ما چه بود؟ حالا خیلی ها می گویند حتی همان یک ذکر معروف اباعبدا... او برای این که تا همیشه در خاطرها بماند کافی است، اما مداحی اهل بیت، تنها یکی از شوون زندگی او بود.
 از مهران تا تهران
حالا تخت خالی اش در بیمارستان، جانماز و مهرش کنار تخت و قرآنی که بالای سرش داشت می تواند همه دوستان و خانواده اش را یاد آن خاطره ای که تعریف می کرد بیندازد و جانشان را به آتش بکشد. همان که می گفت در عملیات کربلای یک در مرز مهران و وقتی رزمندگان گردان علی اکبر لشکر سیدالشهدا که به قلاجه رفته و شهید شده بودند او رسیده بود به چادرشان و ساک هایشان را در چادر دیده و به هم ریخته ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
عناوین مهم خبری