نقدی بر مجید شاکری صادق ضیایی بیگدلی – عضو هیات علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی و مذاکره کننده ارشد تجاری در دولت یازدهم «بى تعارف من انتخاب اسم سال را چندان مفید نمى دانسته ام. آن را شعارى و عموما بی نتیجه و بیشتر موکول به چاپ پوستر و سررسید و پروژه گرفتن می شناسم. به طور خاص، […]

نقدی بر مجید شاکری
صادق ضیایی بیگدلی – عضو هیات علمی دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی و مذاکره کننده ارشد تجاری در دولت یازدهم
«بى تعارف من انتخاب اسم سال را چندان مفید نمى دانسته ام. آن را شعارى و عموما بی نتیجه و بیشتر موکول به چاپ پوستر و سررسید و پروژه گرفتن می شناسم. به طور خاص، انتخاب سال ٩٩ را از قبلى ها هم بیهوده تر تصور مى کردم. خب، دستکم درباره سال ٩٩ اشتباه کرده ام.این اولین بارى است که حس مى کنم اسم سال کاملا متناسب با یک اتفاق روی زمین انتخاب شده است.»
مجید شاکری را هرگز ندیده ام، اما بیش از یک سال است مقالات و مصاحبه های او را دنبال می کنم. بی گمان از کارشناسانی مطلع و مسلط – مخصوصا در حوزه اقتصاد مالی – است که نظرات و انتقاداتش در حوزه سیاست های ارزی در یک سال اخیر برای کشور راهگشا بوده و برای چون منی که از پشت پرده سیاست گذاری ارزی بی خبر بوده ام، همواره آموزنده.
با تمام نقدهای کارشناسی که در حوزه حقوق و سیاست گذاری بین المللی -که حیطه تخصصی من است – به او دارم، نکته اساسی و مثبت در مورد وی همواره این بوده که سعی کرده در مورد مسائل، نظرات صرفا «فنی» و «کارشناسی» ارائه دهد، گرچه به نظر من در درک تصویر بزرگ تر مسائل دچار پیش ذهنیت های ایدئولوژیک بوده است. اما نوشته اخیر او در مورد «جهش تولید» این وجه غیرواقع گرایانه از نگاهش را بیش از پیش پررنگ تر کرد.
ایشان در انتهای یادداشت کوتاهش که دربرگیرنده کل مضمون حرف اوست می گوید: «کاش پاسخ بخش اجرا به این شعار سال حرف های کلی نباشد. بلکه معرفى صنایع یا بخش هاى مورد هدف و ارائه کمیت هاى هدف گذارى شده سنجش پذیر اعم از مقدار تولید یا صادرات این بخش ها باشد. به نحوى که ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار