مجید ابهری‪-‬ زمان می گذرد و با گذشت خود آثاری مختلف بجای می گذارد. حوادث تلخ وشیرین در این گذر بر یادها می ماند اما گاهی تلخی ها آنچنان ذائقه ها را تلخ می کند که تا پایان حیات برکام می ماند. درتاریخ اجتماعی کشور ما امراض وبیماری های همه گیر گاهی آنچنان کشتاری انجام داده که نقطه عطفی سیاه بر جای مانده و شهر و خانه ای نیست که در این بیماری کشنده درامان مانده باشد. طاعون، تراخم و وبا از بیماری های همه گیر جامعه ما بوده که مردم به هر سختی وتنگنا ومصیبت آنها را از سر گذراندند. البته کمبودهای پزشکی؛ از نیروی انسانی تا دارو و بیمارستان با امروز قابل قیاس نبوده و خود نیاز به گفتارها ونوشتارهای فراوان وگسترده دارد. بسیاری از حوادث تلخ یاد شده را شاید افرادی به تعداد انگشتان دیده و به یاد دارند، اما این آخرین بیماری همه گیر ومهمان ناخوانده دوران ما فصل جدیدی در تاریخ جامعه گشوده است. کرونا یا ویروس کووید ۱۹ برابر یا خیلی بیشتر از طاعون و وبای دوران گذشته قربانی گرفته وهنوز سر باز ایستادن ندارد. اگر در محاصره ناجوانمردانه تحریم های بانکی دور از انسانیت نبودیم با وجود نخبگان پیش آهنگ در امور دارویی وپزشکی و تعهد وپشتکار لشگر مخلص سلامت ثابت می کردیم که می توانیم درمانگر درد انسانها باشیم. متاسفانه در ماه های گذشته و صعود و نزول آمارها در خیل از دست رفتگان، پزشکان و کادر درمان مقام اول را در جانباختگان بر اثر کرونا به دست آوردیم. درمیان بیماران تعدادی از آنها برای دومین یا سومین بار است که به این بیماری مهلک مبتلا شده اند. هنوز علیرغم انبوهی از تبلیغات وتوصیه های بهداشتی برای جلوگیری از آلوده شدن به این ویروس موذی، فقط ۴۲ درصد از ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار