استاد سطح عالی حوزه با بیان اینکه برخی آیات قرآن کریم شرح یک ماجرای تاریخی است، گفت: نباید به این بهانه آیات قرآن را تاریخمند بدانیم که در این صورت جفا به آن است، زیرا قرآن فراتاریخی، فرازمانی و فرامکانی است.

به گزارش ایکنا، آیت الله مهدی هادوی تهرانی، امروز، 5 آبان ماه در ادامه مباحث تفسیری سوره مبارکه بلد، «لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿۱﴾؛ وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ ﴿۲﴾ وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ﴿۳﴾؛ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی کَبَدٍ ﴿۴﴾؛ أَیَحْسَبُ أَنْ لَنْ یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ ﴿۵﴾؛ یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُبَدًا ﴿۶﴾»، گفت: سوره مبارکه بلد با قسم به بلد آغاز شد که مقصود از آن مکه است؛ خداوند فرموده من قسم به این سرزمین می خورم که تو در آن متولد و بزرگ شده ای؛ در ادامه به والد و ولد قسم خورده که حضرت ابراهیم(ع) و اسماعیل(ع) است.
وی افزود: به این چند مورد قسم خورده تا بگوید انسان در سختی خلق شده است؛ «لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِی کَبَدٍ». بعد هم ادامه داده است که «أَیَحْسَبُ أَنْ لَنْ یَقْدِرَ عَلَیْهِ أَحَدٌ»؛ آیا چنین انسانی تصور می کند که کسی او را نمی بیند که می گوید من مال فراوانی را هدر داده ام؛ «یَقُولُ أَهْلَکْتُ مَالًا لُبَدًا». علامه طباطبایی فرموده این آیه مربوط به کسی است که اموال زیادی را صرف اسلام کرده است، اما به چشم تجارت به این انفاق در راه دین نگاه می کرده که با قدرت گرفتن پیامبر، چیز دنیایی نصیب او نشده است.
تاریخمند دانستن آیات، جفا به قرآن است
استاد تفسیر حوزه علمیه اضافه کرد: اگر کسی مالی را برای خدا خرج کرد، مالش احیاء می شود و باقی است وگرنه هرچه برای خدا صرف نشود، فانی است؛ بنده بارها عرض کرده ام درست است که این ماجرا در مورد یک شخص در دوره پیامبر رخ داده و تاریخی است، اما اگر برداشت از آن را منحصر به تاریخ کنیم، جفا در حق قرآن است.
وی بیان کرد: قرآن کتاب تاریخ نیست، بلکه ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار