خبر پخش برنامه «اعجوبه ها» با حضور کودکان، نوید یک اتفاق تازه در تلویزیون و برنامه ای هیجان انگیز با اتفاقات غیرقابل پیش بینی که اقتضای حضور رده سنی ۳-۱۳ سال است، می داد، اما دو قسمت از آن روی آنتن رفته و به اندازه ای که انتظار داشتیم، جذاب نبوده است.

خبرآنلاین: خبر پخش برنامه «اعجوبه ها» با حضور کودکان، نوید یک اتفاق تازه در تلویزیون و برنامه ای هیجان انگیز با اتفاقات غیرقابل پیش بینی که اقتضای حضور رده سنی ۳-۱۳ سال است، می داد، اما دو قسمت از آن روی آنتن رفته و به اندازه ای که انتظار داشتیم، جذاب نبوده است.
البته که حضور کودکان و پرداختن به توانایی های آن ها به خودی خود اتفاق خوبی است ولی برنامه ضعف هایی دارد که باعث شده «اعجوبه ها» سروصدایی به پا نکند.
مهران غفوریان به عنوان مجری، هم نقاط قوت دارد و هم نقاط ضعف. او شخصیت شوخ طبعی دارد و استفاده از این وجه شخصیتش چه در ارتباط با شرکت کنندگان و چه در ارتباط با تماشاگران، باعث شده مخاطب شاهد لحظات بامزه ای در برنامه باشد. غفوریان در ارتباط برقرار کردن با کودکان هم موفق است و گفت وگوی خوبی میان آن ها شکل می گیرد، اما از طرفی او تجربه اجرا ندارد و در این زمینه لنگ می زند. مثلاً سوالاتی را که از کودکان می کند، به ذهن نسپرده و از روی تخته شاسی که در دست دارد می خواند یا فن بیان خوب را که لازمه یک مجری است، ندارد.
مهارت های غیرقابل نمایش در استودیو
اگر «اعجوبه ها» محدود به توانایی ها و استعدادهایی می شد که قابلیت اجرا در استودیوی برنامه را داشتند و مخاطبان شاهد اجراهای صحنه ای شرکت کنندگان بودند، مسابقه می توانست جذاب تر از چیزی که می بینیم شود. طبیعتاً کودکی که در زمینه فوتبال یا کوهنوردی مهارت خاصی دارد، قابلیت زیادی برای نمایش مهارت خود در استودیو ندارد و این به هیجانی که «اعجوبه ها» می توانست داشته باشد لطمه زده و برنامه را بیشتر به یک برنامه گفت وگومحور تبدیل کرده است.
اگرچه که گفت وگوی بامزه و صادقانه با کودکان ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار