خنداندن مردم، دشوارتر از گریاندن

روزنامه شهروند پنج شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ ساعت ۲۱:۴۷

ریما محمدزاده| حالا فقط یک یاد و خاطره خوش است؛ افطارهایی که همه اعضای خانواده را دُور هم جمع می کرد تا برای لبخندزدنِ دسته جمعی پای تلویزیون بنشینند. تلویزیون طی این سال ها رویکرد دیگری پیش گرفته و «با گلایه برخی از صاحبنظران اصولگرا -که قاب تلویزیون و برنامه های سرگرم کننده آن در ماه رمضان را نوعی مقابله با رسانه منبر و مسجد قلمداد می کردند- رویکردش ازتولید و پخش برنامه های طنز به سمت برنامه هایی با چاشنی غم و اندوه تغییر کرده.» محور برنامه سازی ها به جای طنز و سرگرمی، اندوه است و غم. ماجرا طوری شده که تهیه کنندگان صداوسیما رقابت عجیبی برای ساخت آثار اندوهناک دارند. ما برای پاسخ به این پرسش که «چرا دیگر خبری از شادی در رمضان های صداوسیما نیست؟» سراغ هوشنگ صدفی رفته ایم. این منتقد و کارشناس رسانه نظرهای جالبی درباره نگاه تلویزیون در برنامه سازی های مناسبتی به ویژه رمضان دارد. آن چه در ادامه می آید، شرح گفت وگوی ما با صدفی است.
 جناب صدفی؛ چرا برنامه های ماه رمضانِ تلویزیون با اندوه همراه است؟ انگار این رویکرد دارد به یک دستورالعمل ثابت تبدیل می شود؛ دستورالعملی که می خواهد قیدِ برنامه های شاد و سرگرم کننده را از رمضان های تلویزیون بگیرد.
زنده یاد قیصر امین پور در باب غم و اندوه شعری دارد که شاید به گونه ای طنازانه پاسخ مجملی بر پرسش شما باشد: «محیط تنگ دلم را شکسته رسم کنید/خطوط منحنی خنده را خراب کنید.» به باور مدیران رسانه ملی تأثیر برنامه های غمناک بیشتر از برنامه های طنز و کمیک است؛ به خصوص درماه رمضان که از منظر مذهبی جایگاه خاصی دربین مدیران تلویزیون دارد. تجربه موفق برنامه های شاد و طنازانه دهه ...