چگونه تمامی محورهای دستگاه سیاست خارجی دولت از محتوای برجام، مذاکرات منطقه ای بر سر موضوع یمن، مذاکره با آمریکا برای تبادل زندانیان، پیگیری تصویب لوایح درخواستی FATF، اتخاذ راهبرد صبر و انتظار و در آخر هم عدم واکنش نسبت به فعال سازی مکانیسم ماشه و اجازه دسترسی و بازرسی به آژانس به مکان های مورد نظر همگی دقیقا منطبق بر توصیه های گروه بین المللی بحران است؟

نسیم آنلاین ؛ علیرضا فقیهی راد: مقدمه: بسیاری از کارشناسان و تحلیل گران بر این باورند که سیاست خارجی دولت یازدهم و دوازدهم بسیار متاثر از توصیه های گروه بین المللی بحران است. حضور محمدجواد ظریف در جلسات گروه بحران، سفرهای مشکوک مقامات ارشد این گروه به ایران و دیدار با بعضی از مقامات و اجرای موبه موی توصیه های آنها توسط وزارت امور خارجه دولت روحانی نشانه هایی از تاثیرگذاری جدی و پررنگ آنها در تصمیم سازی دستگاه سیاست خارجی ایران است.
به راستی گروه بین المللی بحران چیست و آیا اساسا نقشی در تصمیمات سیاست خارجی ایران طی سال های گذشته داشته است؟
چیستی گروه بین المللی بحران
گروه بین المللی بحران ICG  (International Crisis Group) ، یک سازمان ظاهرا غیردولتی و غیرانتفاعی است که در سال ۱۹۹۵ با هدف فعالیت در زمینه مطالعه مناقشات خشونت بار و تدوین راه حل برای آن ها تشکیل شد.
 رئیس گروه بین المللی بحران ، «رابرت مالی» است ، که در دولت باراک اوباما، به عنوان دستیار ویژه رئیس جمهوری و هماهنگ کننده کاخ سفید در امور خاورمیانه فعال بود. این اندیشکده نفوذ بسیار عمیقی در ساختار حکومتی آمریکا دارد و به عنوان بازوی اثرگذار وزارت خارجه آمریکا و سازمان سیا در دوران دموکرات ها شناخته می شود.
چهره اصلی و تامین کننده مالی اصلی این سازمان جورج سوروس معمار انقلاب های رنگی در دنیا است. که همراه با پسرش عضو هیئت مدیره این اندیشکده می باشد. جورج سوروس و بنیادهای وابسته به او در فتنه 88 نقش بسزایی داشتند، به طوری که فارن پالیسی در گزارشی با اشاره به نقش بنیادهای سوروس در در فتنه 88 نوشت: «بنیادهای وابسته به جورج سوروس، در آستانه انتخابات ریاست ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار