استاد دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی می گوید: از نگاه هیوم، عواطف و احساسات ما هستند که ما را وامی دارند تا عملی را انجام دهیم. او همچنین می گوید که اگر شما بخواهید بر کسی تأثیر بگذارید و او را وادار به عملی کنید بهترین کار این است که خشم او را به خشم خودتان گره بزنید.
به گزارش خبرنگار ایلنا، پرسش از هر فیلسوفی نه صرفا در باب "گفته است"بلکه هم چنین ناظر به آن چه "می تواند بگوید" هم است. در این معنا بازخوانی هر متفکری در واقع اکتشاف امکان هایی مفهومی است که از ورای آن ها بتوان اندیشمندی در زمانی دور را برای تشریح وضع حاضر به یاری طلبید. وضعیت امروز جهان صورت بندی های سیاسی خود را به معنایی در هیبت تزاحم نیروهایی می یابد که عموما حجیت خود را از جایی ورای امر سیاسی یافته اند. روزی که آرنولد سری ترمینتور شهردار می شد باید می دانستیم که تحولی بزرگ در راه است. تحولی که طی آن سیاست مداران حرفه ای جای خود را به بازیگران و خوانندگان و ورزشکاران می دهند. در مورد این تغییر با راشل کوهون (استاد دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی) گفتگو کردیم.
 اولین پرسش این است که چرا مواضع سیاسی مردم از اساس هیجانی است؟ هیوم چه نسبتی میان عقلانیت، امر سیاسی و هیجان برقرار می کند؟
دیوید هیوم می گفت "عقل برده انفعالات و احساسات است و باید هم که چنان باشد و هرگز جز به این احساسات و انفعالات نمی تواند وانمود خدمت و تبعیت نماید." او هم چنین نظریه دیگری دارد مبنی بر اینکه احساسات و هیجاناتی که میان مردم شایع یافته اند به ما جهت توضیح افتراقات سیاسی موجود در جامعه کمک می کنند.
 با توجه به گفته هیوم، تمام کنش های التفاتی ما محصول بی واسطه عواطف و ...

هر کدام از تگ‌های فوق را که مناسب این خبر نمی‌دانید، بازدن x آن را حذف کنید. از همکاری شما سپاسگزاریم.
سرخط اخبار