مرگ پایان کبوتر نیست

ایرنا شنبه ۲۲ دی ۱۳۹۷ ساعت ۱۲:۴
تهران- ایرنا- اینجا مثل خانواده شده ایم. تصویر دیگری از مرگ داریم و معتقدیم مرگ روی دیگر سکه زندگی است. مرگ پایان کبوتر نیست. مرگ تولد دوباره در سرزمین دیگر است و مثل باران می ماند. مثل تن کردن لباس جدید و عزیزی که از دست می رود، جاودانه می شود.

25 بهمن ماه که از راه برسد، 15 سال می شود که از مرگ شروین روبن زاده می گذرد. مادرش از واژه مرگ استفاده نمی کند و لابه لای صحبت هایش می گوید: از زمانی که شروین پرواز کرد.
حالا اما بنیادی به نام او راه اندازی شده است. بنیاد خیریه شروین روبن زاده (اولین مرکز درمان سوگ در ایران). محلی برای التیام داغ بر دل نشسته. زخم هایی که با مرگ عزیزی سرباز می کنند و اغلب به این زودی آرام نمی شوند. اما آنها که به اینجا می آیند، یاد می گیرند از مرگ تعبیر دیگری بسازند. یاد می گیرند با چشم دیگری به مرگ نگاه کنند. شهره کوهن (روبن زاده) مادر شروین با این عنوان از مرگ یاد می کند. «مرگ پایان کبوتر نیست».
او به خاطر رهایی از همه روزهای سختی که پس از مرگ پسرش، شروین 19 ساله تجربه کرده بود، این بنیاد را راه انداخت تا به همه افرادی که درد مشترکی با او دارند، کمک کند که زندگی را ادامه بدهند و تا پایان عمر سیاه پوش عزیز از دست رفته نشوند.
* نجات یافتگان
راه اندازی بنیاد شروین روبن زاده (سوگ) قصه دور و درازی دارد. روبن زاده قصه اش را اما از زمان مرگ پسرش شروین آغاز می کند. 25 بهمن ماه 82. یک روز جمعه که می توانست برای خانواده شروین روز شادی باشد اما با غم از دست دادن او گره خورد و تلخ شد.
«خانه بودم. ناگهان دوستان شروین زنگ زدند و گفتند او تصادف کرده. قلبم فرو ریخت. خوابم تعبیر شده بود». چندی قبل از این حادثه مادر شروین خواب عجیبی دید. پسرش در حالی که دست هایش را از دو طرف باز کره بود، سوار بر ماشینی در حال رفتن بود. «همان زمان که این خواب را دیدم به پسرم زنگ زدم. از او خواستم هرکجا که هست صدقه رد کند. خودم هم به هر طریقی بود برای رفع بلا اقدام ...

سرخط اخبار