کاشتن، نکاشتن یا گزینه سوم

دریافت خبر : پنجشنبه 23 شهریور 1396 ساعت 16:23

مدیریت جدید سازمان حفاظت محیط زیست با ناله هایی دردمندانه از تشنگی بستر حیات کشورمان آغاز به کار نموده است. ناله هایی که به نظر می رسد تا مرز هشدار و فوریت برای تصمیم گیران و مردم در تمامی کران کشور بایستی ادامه یابد. اما فراموش نکنیم که رویارویی با این بحران فوریتی تنها یک شبه رخ نداده است. رشد حدود چهار درصدی جمعیت کشور در دهه 60، الگوی گسترش بی محابای شهری و تغییر کاربری اراضی کشاورزی در خلال حداقل چهار دهه گذشته توسط شهرداری ها، پهن کردن فرش قرمز آب، برق، گاز، تلفن در پیش پای هرگونه ساخت و ساز بی رویه، مدیریت غلط منابع آب و مهار آب های سطحی (سدسازی) بدون بررسی های کلیدی سازمان موسوم به حفظ محیط زیست، انتظارات ذهنی گرایانه از مدیریت بخش کشاورزی و از آن سو آدرس های بعضا غلط از مدیریت ها در بخش کشاورزی ادعای امکان تولید 300 میلیون تن تولیدات سالانه در دولت های نهم و دهم)، اقتصاد مبتنی بر منابع تجدیدناپذیر، فقدان یک نظارت درست از جانب قوه قانونگذاری بر روند توسعه پایدار و ...........همه و همه دست به دست هم دادند تا که به بهای گذرانی کوتاه مدت چنگ غفلت بر سفره آیندگان بزنیم. بدون تردید ناله های حزین مدیریت جدید محیط زیست کشورمان هم از لب های تشنه سرزمینی حکایت می کند که از آینده برای گذران کنونی اش تا که توانست هزینه کرد. اما اگر بپذیریم که این بحران حداقل دستاورد شش دهه غفلت و هیجان مشترک مردم و مدیرانش بوده است چرا که باید انتظار حل یک شبه پیامدهای آن را داشته باشیم؟ پیشنهاداتی از قبیل کاهش سهم حداقل
سه چهارم حق آبه بخش کشاورزی، واگذاری
مدیریت منابع آب به بخش خصوصی و با انگیزه تحویل آب به قیمت تمام شده واقعی به مصرف ...

اخبار پیشنهادی:
loading
  •   
  • به اشتراک گذاری :
  • facebook
  •  
  • twitter
  •  
  • کلوب
  •  
  • فیس نما
  •  
  • لینکیداین
  •  
  • googleplus
  •  
  • googleplus
  •  
  • telegram

آخرین اخبار عمومی

آخرین اخبار روزنامه آفتاب یزد

اشتراک در خبرنامه تی نیوز

با عضویت در خبرنامه تی نیوز می توانید روزانه خبرهای روز را در ایمیل خود مشاهده کنید

@