زیبایی ربوده شده!

روزنامه شهروند پنج شنبه ۲ خرداد ۱۳۹۸ ساعت ۱۶:۷

مهتاب جودکی| تکه های گمشده ایران، در موطن خود ناشناخته، اما ستون ثابت مهمترین موزه های جهان اند. فهرستی بلند می توان از این موزه ها و مجموعه ها نوشت؛ لوور در فرانسه، میهوی ژاپن، متروپولیتن و بریتانیا، ارمیتاژ در روسیه، موزه های بروکلین و هنرهای شهری نیویورک و موزه ها و کلکسیون های کوچک و بزرگ دیگر. تکه های بزرگ و کوچک؛ از سنجاق برنزی 3700ساله که شاید نخستین تصویر از زایش در جهان باستان باشد، در لرستان پیدا شده و حالا پشت ویترین موزه لوور است، گرفته تا تندیس نقره ای گاو بالدار اساطیری بازمانده از مادها و ششمین گنجینه بزرگ مکشوفه دنیا که از غار کلماکره رفته به گالری محبوبیان لندن یا تکه های بزرگ تخت جمشید هخامنشی که سال هاست تکیه داده به دیوارهای موزه بریتانیا. تکلیف بسیاری از آثاری که به نمایش درآمده اند، روشن است، اما سرنوشت آنها که در مخازن نگهداری می شوند، نامعلوم است. کسی نمی داند چه تعداد از آثار تاریخی این سرزمین، بیرون از این خاک در خلوت مخازن و کلکسیون های خصوصی پنهان شده است. محمدرضا کارگر، مدیرکل امور موزه ها و اموال منقول تاریخی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هم نمی داند: «از همه آثار تاریخی ایران در کشورهای دیگر خبر نداریم. فقط فهرست کاتالوگ ها را داریم. نمی دانیم در مخزن ها چه خبر است.» ایران همیشه با خروج غیرقانونی آثار باستانی و ورودشان به مجموعه های خصوصی و موزه های جهان درگیر بوده است. تلاش برای استرداد مجموعه های تاریخی به کشور از ٨٠ سال پیش شروع شد و حاصل آن ١٠مجموعه استردادی بود که آثار تخت جمشید، چغامیش، جیرفت و خوروین را در خود داشت، کارگر هم در این گفت وگو به «شهروند» می گوید 90 درصد آثار ...

سرخط اخبار