چگونه ممکن است ما قاتلان حسین (ع) باشیم؟

دریافت خبر : پنجشنبه 29 شهریور 1397 ساعت 16:45
گفتاری برگزیده از کتاب «امامان اهل بیت» نوشته شهید سید محمد باقر صدر

امام حسین علیه السلام انسانی محدود به فلان سال نیست، بلکه ایشان تمامیتِ اسلام است. یعنی ایشان کل اهدافی است که به خاطرش از خودگذشت؛ چراکه این اهداف، روح ایشان است و اندیشه ایشان و دل ایشان و عواطف ایشان.
اگر کوفیان در حالی که می گریسته اند حسین علیه السلام را کشته اند، پس این خطر بزرگ هست که ما هم به همان بدبختی دچار شویم. یعنی حسین علیه السلام را بکشیم در حالی که بر او گریه می کنیم . گریستن به این معنا نیست که ما از قاتلان حسین علیه السلام نیستیم؛ زیرا اگر گریه به تنهایی بِدین معنا باشد که کسی از قاتلان حسین علیه السلام نیست، بنابراین عمر بن سعد هم گناهی نکرده، چون او خود نیز به شدت بر حسین علیه السلام گریست.
در کاروان اسیران وقتی بانو زینب (س) بر قربانیان گذر کرد، رو سوی برادرش کرد، رو سوی جد خود حضرت رسول (ص) کرد تا از ایشان یاری بخواهد و ایشان را از پیکر امام حسین علیه السلام که باد بر آن می وزید، خبر دهد، از اسیران کهبه هر سو پراکنده بودند، از کودکانی که تشنه و در زنجیر بودند، وقتی جد خود را از این همه خبر داد، غریو گریه همه قاتلان برخاست، آن خون خواران گریستند، آنانی که چنان جنایاتی کرده بودند، دست به گریه گذاشتند؛ خود آنان هم گریستند.
بنابراین، گریه به تنهایی ضامن نیست، عاطفه به تنهایی ضامن نیست تا ثابت کند صاحب عاطفه در موقعیتی قرار ندارد که امام حسین علیه السلام را یا اهداف امام حسین علیه السلام را بکُشد.
باید آزمود، باید تأمل کرد، باید اندیشید؛ تا بلکه مطمئن شویم که ما از قاتلان حسین علیه السلام نیستیم. همین که امام حسین علیه السلام را دوست بداریم، همین که ایشان را زیارت کنیم، همین که بر ایشان بگرییم، همه این ها ...

اخبار پیشنهادی:
loading
  •   
  • به اشتراک گذاری :
  • facebook
  •  
  • twitter
  •  
  • کلوب
  •  
  • فیس نما
  •  
  • لینکیداین
  •  
  • googleplus
  •  
  • googleplus
  •  
  • telegram
اشتراک در خبرنامه تی نیوز

با عضویت در خبرنامه تی نیوز می توانید روزانه خبرهای روز را در ایمیل خود مشاهده کنید

@