هنرمند؛ رنجبر نمونه وار*

دریافت خبر : سه شنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۷ ساعت ۰:۳۰
هنرمند؛ رنجبر نمونه وار*

سیاوش قائدی
کارگردان تئاتر
نامبرده از آن رو اجرایی مهم و تأثیر گذار است که از رنج و فروپاشی هنرمند انش می گوید. ضرورتاً هر اثر هنری که از دردهای خالقش بگوید، قابل تأمل نیست. اما نامبرده از مرزهای بیان رنجش های شخصی فراتر می رود. فراتر از رنجش های شخصی، به ما یادآوری می کند چگونه از تجربه فروپاشی و درد خود بگوییم و آن را به اشتراک بگذاریم. دشتی در مقام یک انسان، رنج می برد و در مقام یک کارگردان، رنجش را به هنر(اجرا) تبدیل می کند. این رنجش و فروپاشی مسأله هر کسی از جمله خود ما هم می تواند باشد، مهم شکل پذیری ایده های سرچشمه گرفته از درد، تجربه ملاقات اجتماعی آن و برون ریزی پرسش ها و عجز هنرمند است.این فروپاشی و درد طعمه ای است که آگاهی ما را درگیر فرآیندهای استحاله بخشی می کند. درگیر میزان نقش ما در این فروپاشی فردی یا شاید جمعی.
 نامبرده اجرایی است با حداکثر بهره مندی از امکان هنرتئاتر(هنر امکان ها) در بیان یک درد. مشخصاً اجرای نامبرده خود بسنده و شخصی است. اما وقتی اجرایی را می بینیم نخست می اندیشیم، مسأله خالقش چیست؟! آیا براستی موضوع مسأله و قضاوت اخلاقی هنرمند معیار ارزیابی ...

[ مشاهده متن کامل هنرمند؛ رنجبر نمونه وار* روزنامه ایران ]